ülkenin terörle yaşamaya alışması

görsel

(Şırnak'ın Cizre ilçesinde şehit düşen Özel Harekat polisi Atilla Güneş'in cenaze töreninde 10 yaşındaki oğlu Doğan..)


3 eylül 2012'de beytüşebbap'ta terör saldırısı olmuş 10 askerimiz şehit düşmüştü. Ardından manşetler şu şekildeydi;
http://www.gazeteler.org/2012-eylul-04/gazeteleri/

Hakkari Çukurca'da 29 temmuz'da saldırdı bu sefer namussuzlar, bu sene sekiz askerimizin şehit olduğu bir diğer saldırı yani. Manşetler;
http://www.gazeteler.org/2016-temmuz-30/gazeteleri/

Hatırlar mısınız Abdülkadir Selvi ankara patlamasının ardından demişti ki "artık bu ülkenin terörle yaşamaya alışması lazım.", o zaman linç etmişti herkes elinde telefonuyla sosyal mecrasında onu;
http://mobil.hurriyet.com...ir-selviye-tepki-40068083

Ne oldu yani şimdi? O demecin üzerinden geçen altı ay nasıl da alıştırdı bizi teröre?

Annesi oğlu için dua dilinde gezerken, oğlu annesini operasyon yerine "nöbetteyim anne." diye sakinleştirirken beyaz yalanıyla, silah nedir sadece bikaç ay önce öğrenmiş insanlar gezinirken daha önce asfalttan ayrılmamış ayaklarıyla dağlarda, nasıl alışıyoruz kolayca teröre biz?
Bir terör örgütü nasıl sempatizan topluyor devletin bir üniversitesinde, bir devlet nasıl izin veriyor çocukların çıkışına dağlara?
Bir ülkede okumuş o kadar insan nasıl dolduramaz terörün tanımını hala? "Pkk'ya terör örgütü demek doğru olmaz." diyenler daha ne bekliyo lan? (http://mobil.hurriyet.com...or-orgutu-demedi-40214949)
Bu ülkenin yine bugün şehit düşen kaç evladı oldu?

Ben bunu yazarken elinde kahvesi, karı kız kovalayıp duyarını twitter'dan kasan insandan farkım olmuyor belki gözünüzde eminim ama duyar kasmaktan, yarın bu konuyu unutmaktan çok daha fazlası bu.
Elimizden bir şey gelmiyor olması bu konular hakkında konuşmaya da hakkımızın olmadığı anlamına gelmemeli yani. Konuşun abi konuşun gündemde olsun hep.
Acının sırasını beklemeye alıştırmayalım kendimizi..