click

öncelikle beğenmediğim ama bunun yanı sıra üzerinde konuşmaya değer olduğunu düşündüğüm bir filmdir.
*****
yorumlardan genel olarak "hocam zenci dedin hayvanlı çıktı" tarzı forum geyiklerine benzer bir şaşkınlık seziyorum.

itiraf edeyim ki ben de bir komedi filmi beklerken didaktik bir dramayla afallatılacağımı beklemiyordum.

bunun yanında filmin bu kadar kötü, senaryo fikrinin de bu kadar iyi olacağını da tahmin etmemiştim.

hatta olayın çekirdeğine ininceye kadar geçen sürede "kapat bsplayer'ı da football manager'a akalım" teklifiyle kendimi kandırmak üzereydim.

filmi izlemeye devam etme konusunda beni ikna eden tek şeyse kate backinsale'di.

--spoiler--
ancak otomatik pilot zamazingosu başlayınca bir "kariyer köleliği" eleştirisi ile karşı karşıya kaldığımı anlayarak kendime geldim.
--spoiler--

bana bu tip mesajlar veren (ve aslen kapitalizmin atar damarında çekilmiş olan) hollywood filmleri ne kadar riyakar gelse de click'in kariyer konusunda emekleme aşamasındaki bendenize bir hayat muhasebesi yapma fırsatı vermiş olduğunu söylemeden geçemeyeceğim.

--spoiler--
film bana/bize, otomatik pilota alınmayla birlikte kariyer köleliğinin fırsat maliyetini hesap dışı bırakmış olacağımızı ve maalesef bunu iş işten geçtikten sonra anlayacağımızı gösteriyor.
--spoiler--

bir filmden ve hatta böyle "kötü" bir filmden kapsamlı yaşam felsefesi çıkarmak istemem, ayrıca huyum da değildir, ama burada biraz derine bakmak gerekiyor sanırım.