gozlemlemek

Her sey cocukken basladi. En sevdigim sey oyuncaklarimla oynarken etraftaki insanlari izleyerek hareketlerinden anlam cikarmakti. Zaman gectikce insanlarin gozunden, el hareketlerinden, dudak hareketlerinden ne demek istediklerini ne yapmaya calistiklarini anlamaya basladim. Artik birini gordugum anda sadece 5dk izleyerek nasil biri oldugunu cikarabiliyorum. Biriyle tanistigimda arkadasligimin nasil olacagini, nasil ilerleyecegini ve biterse ne sebepten bitecegini coktan biliyorum. Herkes kafamda cizdigim yolda ilerliyor, kimse sasirtamiyor beni. Herkes o kadar siradan geliyor ki.. hepsi klonlanmis gibi. Boyle olmakta cok yoruyor cunku kimse kendisine cizdigim yoldan cikamiyor. Bu yuzden aşk gibi herkes tarafindan buyutulen bi duygunun varligina inanmiyorum. Benim icin onemli olan tek şey iyi biri olmak ve hayatim boyunca iyilik yapmak. Beni mutlu eden bir tek bu var. Birinin yuzundeki gulumsemenin sebebi olmak. Ve cok kişinin mutlu olmasini saglayabilmem icin zenginligimi yaratmam lazim. Cok calismam lazim sozluk baska bir seye inanmiyorum.

Boyle yani sozluk herkes icini dokuyordu bende dokeyim dedim. Zaten kimseye anlatamiyorum anlatsam da anlamazlar.