çeşmealtı

Çocukluğumun anıları dolu her köşesi...
Özeldir!!! En sevdiğim ve gerçekten nefes aldığımı hissettiğim nadir yerlerdendir.
Güvendikten izlenen manzara bana dünyanın en güzel yerindeymişim hissi uyandırır daima.

Ama eski sakinliği kalmadı. Eski günlerini özledim. Merkeze inince adım başı tanıdık yüzlerle karşılaştığımız o çocukluk dönemlerini.

Taksicisinden dolmuşçularına,sahildeki otoparkçısına,fırıncısına kadar herkesi tanıdığım çocukluk günlerimi.

Evden bisikletle kaçar merkeze inerdim. Evdekiler taksi durağını arar bizimkini bulunca eve bırakıverin derlerdi.

Şimdi vilların olduğu yerde "arena" vardı. Annemlerle gittiğimiz disko. Şaka gibi ama hep beraber giderdik.

"kaptan" da yediğim balıkların tadı hala damağımdadır.

Bir de "urit" vardı. Gidelim diye bizimkilerin gözünün içine bakardım. Yanındaki parkta oynamayı çok severdim.

Yeri bende bambaşkadır. Hayatta en sevdiğim insan orda!!! Artık hayatta değil ama olsun. Canım anneannem...