ankara

Yaşamayı sevdiğim şehir. Sokaklarında dolaşmayı, her adımında farklı insanlarla karşılaşmayı, bazen caddelerinde kaybolmayı, her yerin birbirine benzediğini düşündüğüm şehir. Bir yere giderken her yer farklı içine girince her yer aynı. Aştiden giden sevdiklerimi yolcu etmeyi sevmediğim gibi gelen sevdiklerimi görmek için heyecanla beklediğim şehir. Öğrencisi olduğum fakülteye gitmek için caddesini bulvarını adım adım yürüdüğüm, sonra gölbaşında yurda çıkıpta deniz olmadığı için kafa dağıtmak amacıyla göl kenarına indiğim şehir. insanlarının farklılığını, bazen garipliğini gözlerimle bariz şekilde gördüğüm bazen güldüğüm bazen üzüldüğüm bazen de uzunca bir süre aklımdan çıkmadan düşündüğüm şehir. Bazen çok fazla resmiyet bazen çok fazla haylazlık taşıyan şehir. Sokaklarında arada çocuklarla oyun oynadığım, üniversiteyi bırakmaya karar veren arkadaşımı vazgeçirmek için bilmediğim yollarda kaybolduğum, sırf arkadaş ben yolu biliyorum dedi diye dört saat yürüdüğüm ve sonrasında ulusun arka sokaklarında kaybolduğumuz şehir. En önemlisi de sevdiğim adamı ve kendimi bulduğum beni ben yapan şehir. Yaşamayanlar ankara da hiç bulunmayanlar ve özellikle ankarayı sevmeyenler burayı sadece başkent olarak bilirler ama burası seversen eğer apayrı bir dünya.Eğer bir şehir olsaydım kesinlikle ankara olurdum dediğim şehir.