sözlük yazarlarının itirafları

Her şeyi bırakıp gittim. Bu yaşımda bir yıl boyunca pek de iyi olmayan bir ilçenin bir otel odasında bir yabancı ile yaşamak zorunda kaldım. Tek bir oda. internet sıkıntılı idi çoğu zaman. Hatta doğru dürüst kullanabildiğim sayılı zaman vardır. Sıcak su konusunda hiç sıkıntı yaşamadım ama, onda sorun yok.
Her hafta sonu dünyanın yolunu çektim. Valiz taşımaktan bıktım ama sevgilime giderken elim hiç boş gitmedim yine de. Valizimi doldurup öyle gittim.
Eşyalarımın yerlerini bilmez oldum; ne nerede tam bilemiyorum, aradığımı bulamıyorum artık.
Bir evim yok, kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum, hissedemiyorum. Sürekli orada buradayım. Avareyim.
Yine de en çok zamanı sevgilime ayırmaya çalıştım hep. Maddi manevi destek olmaya çalıştım elimden geldiğince. Var olan gücümün fazlasını sarf ettiğimi düşünüyorum. insan aşık olunca ekstra güç de geliyor demek.
Ama bugün yorulduğumu hissettim artık. Ve çok üzgünüm. Çünkü sevgilim ben olmadan birkaç gün internetsiz ve doğal gazsız yaşamak zorunda kalacağı için kıyametleri koparttı. Dünyanın lafını soktu. O birkaç gün öyle yaşamak durumunda kaldığı için bencil olan ben oldum. insanlar nasıl da zora gelemiyorlar. Benzer bir hayatı karşıdaki bir yıl yaşamış bile olsa, bir hafta aynı koşullar kendileri için geçerli olunca kıyametler kopabiliyor. Alıştığın refah seviyesinden feragat etmek oldukça zor tabii. Buna fedakarlık diyoruz zaten.
Her neyse. Fedakarlık ne kadar büyük olursa beklenti de doğru orantılı olarak artıyor ve çok büyük ihtimalle karşılanmıyor da.
Ben yoruldum. Oraya buraya koşturmaktan ve kimseyi, özellikle de en çok kendisi için çabaladığım erkeği, tatmin edememekten yoruldum. Üzülmekten, kırılmaktan yoruldum. Koştur koştur, bir oraya bir buraya salınmaktan yoruldum çünkü hiçbirini bir önemi yok.