phoenix

bir edip cansever şiiri. konuya buradan girdim çünkü kendisinin şiirlerinde anka kuşu önemli bir yere sahip. phoenix "yaşam ve "ölüm" noktalarının birbirinin zıttında yer aldığı bir çark gibidir. çark döndükçe phoenix yeniden doğar ve ölür. buradaki doğum ve ölüm tamamen metaforiktir. "hayata yeni bir sayfa açmak" dediğimiz şeyin ta kendisidir phoenix'in doğuşu.

"kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum
yeniden doğmak için çıkardığım yangından."

şiir burada biter, phoenix ölür. bir başka şiirde değil de, yine orada canlanır. bir nevi her şeyin bittiği bir karamsarlıktan uzak, gerçeği yansıtan ve sürekli devinim halindeki farklı yaşamların müjdecisidir. şair değişir, gerçeğin büründüğü hikaye değişir, gerçeğin kendisi aynı kalır.

ayrıca: (bkz: oteller kenti)