psikodrama

psikolojik tedavide tiyatroyu bir araç olarak gören, ortak oyun uygulamasına dayanan bir tedavi yöntemi.
psikodrama hastanın kendi gerçek kişiliğini bulmasını amaçlar, kendini ve yaratıcılığını kısıtlayan durum ve davranışlardan kurtulmasında kişiye yardımcı olur.

Örneğin bir trajedi izleyicisi, sahnede korku ve acıma doğuran olayların sunulduğunu görerek kendi korku ve acıma duygularından sıyrılır. Aristotales'in poetika adlı yapıtında, katharsis adı altında ya da tutkuların takit yoluyla arındırılması biçiminde dile getirdiği tanınmış savı budur. bir oyuncu tarafından olmasa bile, herhangi bir kişi tarafından sıkıntı duyduğu tutkular oyunlaştırıldığında psikodrama söz konusudur.

peki psikodrama nasıl ortaya çıktı?
sosyometrinin kurucusu olan j.l. moreno 1921'de kendiliğindenliğin tiyatrosu adıyla kurduğu tiyatro aracılığıyla bu özgün tedavi yöntemini buldu. Söz konusu buluşuna yol açan durum şöyle gerçekleşti: kendiliğindenliğin tiyarosu'nun kadın oyuncularından biri olan barbara bir oyuncuyla evlendi; daha sonra söz konusu oyuncu moreno'ya gelerek karısının sert ve hırçın kişilik yapısı yüzünden evliliğinin tehlikeye girdiği söyledi (kadın o sıralarda sahnede saf kişilikleri sergilemekteydi). bunun üstüne moreno kadın oyuncuyu bir şiddet sahnesinde oynattı ve kadın bu rolü eşine ender rastlanan bir gerçeklikle oynadı, ardından da cadaloz rollerini aldığı bir dizi oyuna çıktı. oyuncu kocanın moreno'ya gelip eşinin davranışlarında bir yumuşama olduğunu söylemesinden sonra, moreno bu kez de her ikisini günlük yaşamlarını yansıtan rollerde oynattı; eşler arasında uyum sağlandı ve böylece psikodrama doğmuş oldu.