ben bu yazıyı sana yazdım

aradan aylar geçti. sen şuan mutlusundur umarım. unuttun ya da alıştın diyebiliriz. bense her gün dua ediyorum yıllar sonra bile seninle olabilmek için. hayalini kuruyorum. biliyorum sen olmayacağına inandırdın kendini artık. ama ben hala aynıyım. o ilk gün ki heyecan hala üzerimde. 1 ay oluyor seni bir keresinde gördüm arkan dönüktü. seslenemedim. korktum tanımamazlıktan gelirsin diye. yine kalbim kırılırdı. hayatı yaşamak istedim. ve artık çekildim kendi kenarıma. her gün her an aklımda sen varsın ama. bir günüm bile seni düşünmeden geçmiyor. her gün uyumadan seni düşünüyorum rüyalarıma girersin diye. bazen başarılı da oluyorum. defalarca seni gördüğüm oldu. o sabah mutlu uyanıyorum. ama uyandığımda sen olmuyorsun yanımda. her anımızı canlandırıyorum gözümde. sevdim seni hem de çok unutulacak ya da yokluğuna alışılacak bir şey değil bu. her şeye rağmen bazen kendimde arıyorum suçu, sana istediğin hayatı ya da seni mutlu edecek hayatı sunamadım belki diye. bu konuda haklı olabilirsin. kolay bir hayatım yoktu, içinde hep bir sıkıntı hep bir zorluk vardı. bunlarla baş etmek zorundaydım. bu hayat seni sıkmış olabilir. ama ben inanıyorum ki her karanlığın bir aydınlığı olacak. o güzel günlere kavuşacağım. bu yıl sensiz geçti. hep bir tutunacak dal aradım. yakınımdakilerden uzaklaştım. seni aradıı gözlerim, ellerim, kalbim. ağladım. bilirsin iğneden korkarım. kan alacaklar diye 2 ay hastaneye gidemedim. gidelim dediğim kimse gelmedi. ölüm gibi yolculuklar sonunda eve gidince annemi yanımda götürdüm. her gün bir heyecanla kahvaltı hazırlıyorum, ama masaya bir bardak koyunca heyecan yerini hüzne bırakıyor. yürüyorum her gün, belki denk gelirsin diye, hep gideceğin yolları seçiyorum ama göremiyorum seni. korkuyorum karşına çıkmaktan, bana kızarsın diye, anlamıyor musun bitti diyerek. bu yüzden ki hem seni istiyorum hemde senden kaçıyorum. ama tüm kalbimle seviyorum. içimdesin kimselere anlatılmıyor. hala seviyor musun bırak artık diye dalga geçiyorlar. ama ismin geçince bile kalbim güm güm atıyor. belki hatırlarsın bana son geldiğinde duşta tokanı unutmuşsun 5 ay olmuştur belki hiç dokunmadım hala senin bıraktığın yerde. öylece gelip senin almanı bekliyor. önceleri seni sigaralarıma anlatırdım. artık o da yok. bırakmak zor oldu biraz. bıraktığım ilk hafta çok kötüydüm bir ele ihtiyacım vardı. kıvranıyordum acıdan, o gece sana yazdım ve karşılığı beni engellemen oldu. ama olsun dedim bilmiyor ki ne halde olduğumu. sana hala inanıyorum ve güveniyorum ben gerçekten sevdiysen eğer kolay değil bırakmak, ben bu aşkın büyüklüğüne inanıyorum. ben senin sevgine inanıyorum. pek dua etmezdim sadece hayal kurardım eskiden. şimdilerde ise hep dua ediyorum senin için. belki bir gün olur diye. ben bekleyeceğim hep... ben hayatı senle öğrendim, aile olabilmeyi, sorumluluk alabilmeyi. ama sensizken de çok şey öğrendim. insanlarla, hayatla tek başıma savaşa bilmeyi. öğrendim artık hayatı. her şeyin farkına varmaya başladım. ismine bile iyice aşık oldum. bir elif masalısın sen benim hayatımda. masal gibi girdin. sen çıksan da ben hayatımdan hiç çıkarmadım seni. hala baş köşe de yerin var. sevgin varsa hala içinde ben bekleyeceğim hep. bunu böyle bil. ne zaman istersen hemen yanında olurum. belki biraz saçmalamış olabilirm ama içimden gelenleri söylemek istedim. umarım ilerde bir gün okursun. seni seviyorum...


02.06.2016

ben bunu sana yazdıktan 2 gün sonra sana geldim, ama sen gerçekten beni tamamen unutmuşsun bile, kırıldı kalbim o kadar sevmişken nasıl unutabilirdi ki insan. aradığım da numaramı bile hatırlamadığın için mutlu bir şekilde "alo" dedin ama ben olduğumu anlayınca sessizce kapandı o telefon. merakımdan soruyorum kızgınlık mı nefret mi hiç bir şey yokken ne böyle yaptı seni? ama o gün şunu anladım benim hayatım dediğim insan için hiçbir şeymişim ben. acıttı biraz ama bir şeyin farkına vardım ben gerçekten yokum artık. ölüyor olsam artık umrunda olmazmış sanırım. sana o gün bir şey söyleyemedim. söylemek istemedim. çünkü bir anlamı olmayacaktı. ben içimi boşaltsam da anlamsız bir konuşmadan ibaret olacaktı. sevdim ben sadece o kadar. bunu neden yazıyorum onu da bilmiyorum şimdi. okumayacağından adım gibi eminim çünkü. ama allah kısmet eder okursan sende dök içini. çünkü sana ulaşmayacağım bir daha. iyi hayatlar dilerim