baba

baba , annenin eşi, doğumuna yardımcı olan varlıktır. bu onun hayatında artık onun diğer mahlası olmasıyla beraber ne kadar istese dahi bundan kurtulamaz.

baba, sinirli olabilir, ağzına sıçabilir , evi yıkabilir, çocuksu olabilir, bencil olabilir, empati yoksunu olabilir, binbir türlü iğrenç şey olabilir ve bunların ardı arkası da kesilmeyebilir.

ama baba sadece spermini bağışlamak ile kalmayıp sahip de çıkması gereken bir canlı olduğu için asla terk etmez. etmemeli.

benim ve kardeşimin oluşumunda payı olan bu adam, evet bizzat candan kandan babam, bizi terk edeceğini haber verdi bugün.

sabahtan kütüphanedeydim ve saat biri çeyrek geçe gibi bir saatte dışarı hava almak için çıktığımda merdivenlerden düştüm ve ambulans çağırdılar, annemi aradım, hastaneye kaldırıldıktan on onbeş dakika kadar sonra geldi ondan da beş dakika kadar sonra babam geldi. röntgen ve ardından ortopediye yönlendirdikleri süre boyunca pek bir şey söylemese de annem, yalnız kaldığımızda baban şu an kızgın dedi, annem hastane yolundayken babamla telefonda kavga etmişler büyükçe ve ramazandan sonra gideceğini söylemiş. önce bi anlamadım tabi.

annem rapor almak için babam da arabayı getirmek için gittiği ve yalnız kaldığım sürede garip ve anlamadığım şekilde ağlamaya başladım.
eve gelindi uzadı da uzadı kavgalar, kavga içeriğinden bahsetmek istemiyorum güzel laflar geçmiyordu.

babam, baba, evin baba şahsiyeti, sinirlenince canımı yakmak adına kötü şeyler söyleyebilen biriydi, annem de bu huyunu bildiğinden ötürü pek üzerine gitmedi fakat evde ısrarcı bir biçimde kararını yineledi.

11 yaşında kız kardeşim ağlıyor, ben sol ayağımın üzerinde zıplaya zıplaya peşinden gidiyorum anne babam bağırışlar içerisinde.
banyodaki klozetin üzerine otueup kardeşimi kucağıma alıp ona sırf bağırışları duymasın diye şarkı söyledim ben. ben kardeşimin yanında ağlamayayım güçlü durayım diye yanağım kanayana kadar ısırdım.

herkese kendini kırdırmış, gidecek yeri kalmamış bir adam olarak babam , şu hayatta onu en çok seven ve yanında olabilecek son insanları terk ediyor.

lys bir buçuk hafta sonra ben anneme sarılıp onu sakinleştirmeye çalışıyorum, bileğim acıyor, kardeşim yerinde durmuyor.
baba, bu böyle olmaz, hayatımla oynadığının farkında değilsin.
baba, bu böyle olmaz, kırdığın kalbin tozu , dumana karıştı.

özet:güçsüz ve üzen kişidir.