içki içip domuz eti yemeyen müslüman

içki içme haramını işleyip, zina haramını eleştiren müslümanla aynıdır.

Sorun dinde değil insandadır.

Bu saçma sapan durumu alt edebilmenin tek yolu insanların haram işlersen Allahtan kork mantığından çok Allahtan Utan mantığını oturtabilmektedir.

Korkuyu cesaretle yenebilirsiniz.

Bin sevabım var 1 günahım olsa onuda Allah affeder, veya cennet cehennem sonsuz nasılsa cenente gideceğim gibi züğürt tesellileri ile cesaret bulup Allah korkusunu yenip günaha meyil edebilir insan.

Fakat utanç öyle değildir. Allah bana bunu yapma bu günah diye emir ettiği birşeyi yapıp daha sonra Allahım beni affet nasıl diyeceğim? veya ben cehennemede şu kötü günah için yandım şimdi cennete gideceğim nasıl derim nasıl yüzüm olur diye bir utanç duygusu oturduğun o zaman haramdan uzak durdurulabilir insanlar.

Maddi durumu eşit derecede düşük olan iki baba.

Birisi hırsızılık yapıyor, diğeri ise mendil satıp para kazanmaya çalışıyor.

Burada hırzılık yapanın hapse girmekten korkmadığını söyleyebilir miyiz?
O hapse girerese çocuğuna kim bakacak?
Tabiki hapse girmekten korkuyor ama korku kolaylıkla yenilebilen bir his. Kimse beni yakalayamaz dediğinde iş biter.

Oysaki deseki ben çocuğuma hırsızlık ile kazandığım yemeği nasıl veririm? Eğer yakalanırsam eşin dostun yüzüne nasıl bakarım dese Mendil satar, hamallık yapar yinede ailesinin yüzünü kızartacak eylemde bulunmaz.

Hadi iyi günler.