iflas etmek

bu duyguyu yaşamamak için aylardır;

+ sabah beş, akşam 10 işe gidip geldim
+ varımı yoğumu ortaya koydum
+ içi boşalan banka hesabımı doldurmak için kapı kapı dolaştım.
+ eşşek gibi çalıştım.
+ işçi çıkartıp, iş eldivenlerini taktım.
+ babamın "sabah kalkan işine, ekmek vurur dişine" sözünü ilke edindim.
+ işimizi kurtarmak için, nasıl olsa birgün biter diye okulumu aksattım.

biz damacana distribütörüydük. aylardır her akşam eve geldiğimde, avuçlarımın içi acıyor.

yanarım yanarım neye yanarım? parasızlığa değil. işinizin avuçlarınızın arasından kayıp gitmesini gün be gün izliyorsunuz ya. ne diyeyim. yazıyoruz işe mal mal.
beni çocukken orda burda çalıştıran babamdan razı olsun. demek gün gelirde ellerimdekini kaybedersem, acı duymayayım diyeymiş.
büyük balık küçük balığı yer imiş. evet. ben , kendimden büyük bir balık tarafından yutuldum.

eğer gün olurda, allah nasip eder ya, tekrar balık olursam ve karşıma küçük balık çıkarsa, değil yutmak, sıçmayacağım bile !!!!!