mezun olma duygusu

Sevgili sözlük, bir şeyin sona erme duygusunu yaşamak ne kadar kötüymüş öyle. Garip ama gerçekten özleyecek miyim bu günleri? Düşünüyorum da hani radyoda bi şarkı çalar eski günler geçer gözünün önünden. gözlerin dolar. Hatıralar bir bir boğazını düğümler, geçmiş geçmişte kalmaz ya hani. özlerim kavga ettiğim o insanları bile, çok mu duygusalım? ya sonra ne olacak dedirtiyor hayat garip şekilde ya sonra ne olacağız? Hayat bi yerde kesiştirdiği hayatlarımızı birden bire koparıp atacak mı öyle. Kolay mı alıştım bu şehre insanlara, özgürlüğüme...
Ben garip şekilde sona geldiğimize hala inanmıyorum. Fakülteye ekle ilk geldiğim günü hatırlıyorum. Kimseye içim ısınmamış herkes yapmacık gelmişti. Ha ayrılırken çok mu seviyorum insanları tabi ki hayır:) ama bir şeyleri yitiriyorum hayatın ortasında çırılçıplak kalmış biri gibi hissediyorum kendimi. ortasındayım her şeyin fotoğraflara bakarken ya şunları da yaşamıştım, bak şu şöyle yapmıştı kahkahalar anılar koydum ömrümün en güzel çağına. Sonra babanıza ben üniversitede aşık oldum diceğim günleri de göreceğim inşallah. Sonra fotoğraflar, anıları haykıracak günden güne. bir şarap gibi olacak anılar da eskidikçe değerlenecek sonra bir de üniversite arkadaşlarını bir yerde evli çocuklu görmek var tabi yıllar bizi de eskitecek. eskitmiş olacak. Karşılaşır mıyım görürsem ne olacak nasıl tepki verim bilmiyorum ama duygulanırım. neresinde olacağım hayatın amaçlar, hedefler,hayaller olacak mı dersiniz ?başaracak mıyım istediğim biri olmayı !! korkuyorum işte !kaygılıyım korkuyorum...
https://youtu.be/4num7RHqV5U