edip ayel

şöyle bir şiiri mevcuttur:

eylül’de melûl oldu gönül soldu da lâle
lâleyken emel ermedi bahçemde kemâle
gelmez bu elem neyleyelim fazla suâle
bir hâile ömrüm ki alınmaz bile kâle

hülyâ bizi râmeyleyebilmiş ki muhâle
bir kâküle meyletti gönül geldi bu hâle
sevdâ denilir düştüğümüz gizli melâle
bir hâile ömrüm ki alınmaz bile kâle

bülbül edemez belki de şâir gibi nâle
yıllar eriyor ağladığım gülle zevâle
son darbeyi vursaydı ecel bâri mecâle
bir hâile ömrüm ki alınmaz bile kâle

şair hakkında çok bilgim yok. tek bildiğim neoklasizmi benimseyip aruz ölçüsüyle şiirler yazdığı. ancak yukardaki şiiri okurken adeta zevk alıyorum.