diyojen

Pek dillendirilmeyen bir menkıbesi de şöyledir:

Diyojen bir gün öğle vakti elinde fenerle sokak sokak dolaşıyormuş. Meraklanan halk, Diyojen'in peşine düşmüş. Biri dayanamayıp sormuş:

"Bre ahmak bre zındık öğle vakti elinde fenerle ne arıyorsun sen?"

Diyojen kafasını kaldırmadan tarihe geçmeyen şu sözü söylemiş:

"Insan arıyorum insan!"

Bu da böyle bir menkıbedir. Yehova ruhunu bağışlasın.