gücüne gitmek

insan oglu çok tuhaf. Daha yarım saat evvel dünyanın en mutlu insanı iken aniden dünyası üzerine yıkılabiliyor. Daha az önce eve biran önce gideyim de müjdeli haberi vereyim derken o müjde sana girebiliyor. Suçluyken hatalarımızı kabul etmek kolay. Özellikle benim için. Her şeyiyle yerim yutarım ama masumken...
Öyle olmuyor işte. insanın sesini çıkaramaması, kimseye derdini anlatamaması çok zor. Zoruma gidiyor. Hiç bir kazancım yokmuş gibi sanki her şey boşmuş gibi geliyor. Değer verdiklerimizin deger bilmemesi de cabası. Ben bugün hiç bir şey kazanmadım. iki şey hariç

Birincisi iyiliğin herkeze yapılmayacağını, ikincisi unuttuğum gözyaşlarımın kendini gözüme atarak hatırlanmasını. Bazen sadece ailemin yanında kalmak istiyorum. Hatta şuan da istiyorum. Hayat zor...