sokakta sabahlamış yazarlar

sene 2006 antalya. kurban bayramı zamanları.

ev arkadaşlarıyla papaz olduk. ertesi gün istanbul'a döneceğim diye vurdum kapıyı çıktım evden. olay akşamüstü gerçekleştiğinden rahatım. nasılsa peder bey bilet parası gönderecek. otogara geçer sabahlarım. ilk otobüsle de hop istanbul.

saat 19:00 atm'ye gidip bakarsın. bakiye tahmin edeceğiniz gibi "0". afilli bi hass çektik tabi. hop doğru internet cafe'ye. o sıralar sürekli takılıyoruz, counter partileri, fifa vs derken mekan sahibiyle de muhabbetimiz var. dedim abi durum bu. o da rubik oğlum ayıpsın, 3'te kapatıyorum takıl. sabah uyanıp gidersin. lan saat 11 oldu, mekan sahibi dedi hatun hastalandı çıkmam lazım. dükkan çırakta.

lan çırak da karaktersiz çıktı. ahmet abi söylememiş durumu. abi dedi kapatıyom. aksanına girmiyorum bile. saat gecenin 12'si kaldım sokakta. yav neyse dedim takılacağız sorun yok. hava ayaz. antalya'nın ayazını bilen bilir. dedim yürü tıpa acilde felan takılırsın. olm gittim, acil ana baba günü. utanıyoruz tabi.

yuvarlak banklar vardı, hilal şeklinde. yuvarlak dediğime bakmayın. gazete kağıdı buldum, girdim bankın altına. sabah ezanıyla uyandım. uyandım derken, buzlarım çözüldü demek daha doğru olur. baktım cebe, pakette 4 tane sigara kalmış. anadolu içiyoruz tabi, para yok; part-time çalışıp sigara parası, evdekilerin 3-5 desteğiyle mutfak masrafı, rahmetli valideden gelen para da aidattır, yol parasıdır, kitap parasıdır oraya gidiyor. burs kafadan kiraya zaten. neyse yaktım bitanesini, yürüyorum. la dedim şu atm'ye bi daha bakayım. olm o ne! 400.000'lan (o zamanlar bol sıfırlıyız) oha dedim nerden geldi bu para, o zamanlar internet şubesi falan hak getire. bizim gibi orta halli insanlarda olmaz. laps diye çektim 400 kaymeyi, gittim bi çorbacıya. baba dedim yapıştır ordan iki kase çorba. adam çorbanın yanına 3 ekmek getirdi, alışmış öğrencilerden. dedim abi ne ekmeği içim donuyo. çorba, sadece çorba.

neyse neşem yerine geldi. hava aydınlandı, otobüs yazıhaneleri açıldı. gittim bileti aldım, sonra babamı aradım. dedim para yatırdın mı, yoo dedi bankaya gidiyorum şimdi. gitme dedim, param var. annemi aradım o da yok dedi. hala, dayı, teyze kim varsa aradık. herkes yatırmadım diyor.

olm nasıl anlatayım bilmiyorum ama, o gece dondu ya heryanım, üstüne o para geldi. o mutluluğu kim yaşattıysa mekanı cennet olsun, günahları affolsun lan.

o günden sonra elime beklemediğim para geçerse muhakkak dağıtmışımdır kara günleri düşünmeden.

neyse uzattım. öğrenciyken bir gece kaldım. totom dondu. unutamıyorum.