adam smith

Klasik ekol Adam Smith'in 1776'da ''Milletlerin Zenginliği'' adlı kitabının basılışından, 1873'e kadar ki devri şümulüne alır. Klasik ekol temsilcileri nikbin ve bedbinler olarak ikiye ayrılır.

Adam Smith nikbin görüşü temsil eder. Smith ''Milletlerin Zenginliği'' adlı eserinde beş bölüme yer vermiş, istihsal-değer, ekonomik gelişmenin şartları ve neticeleri, merkantilizm ve fizyokrasinin tenkidi, mali işlemler gibi bahisleri incelemiştir. insan davranışlarının temelinde belirleyici prensipler olduğunu ileri sürmektedir. Bu prensipler, kendini sevme, gurur, ihtiras, hürriyet, alışkanlıklara uymak, çalışma, sempati ve mübadeledir. Smith iktisadi adam kavramını ortaya atan ilk şahıstır. Bu kavrama göre insan kendi iktisadi menfaatlerine bağlıdır. Aynı zamanda da asgari çalışmayla en fazla serveti edinme gayreti içindedir. Bunun neticesinde de, alıcı olarak en ucuz, satıcı olarak da en pahalı pazarı tercih edecektir.

Devlet ekonomiye kesinlikle müdahale etmemeli ve sadece milli savunma ve altyapı hizmetlerini üzerine almalı, adalet ve idareyi gerçekleştirmeli ve şahıslar için kar getirmeyen sektörlerde faaliyet göstermelidir. Adam Smith say'ın her sahada değer yarattığını kabul eder. Emeğin değerlendirilmesini iki şekilde ele almaktadır; 1-Emeğin kesafeti ve emeğin münbitliği...

Sosyal işbölümü ve mütehassıslaşma beynelmilel seviyede devlet içinde mer'i'dir. Her devlet diğer ülkelere üstünlük sağlayabileceği mal/malları istihsal etmelidir.

Malların iki türlü kıymeti vardır, kullanım değeri ve mübadele pahası... Kullanım bedelinin kaynağında fayda, mübadele değerininkinde ise emek unsuru bulunmaktadır. Bu iki değer çerçevesinde malların bir tabii bir de hakiki fiyatı ortaya çıkar.

-Ticaret kesinlikle serbest olmalı, her memleket mutlak üstünlüğü olan malları istihsal etmelidir.

Smith cemiyeti ekonomik olarak 3 bölüme ayırır;

1-Toprak Sahipleri-Geliri-Rant
2-Kapitalistler-Geliri-Kar, faiz
3-işçiler-Geliri-Ücret

Klasik ekolün en mühim hususiyetleri, devlet müdahalesini reddetme, serbest ticaret, işbölümü, arz yanında pazara yani talebe de ehemmiyet vermesidir.