canan tan

kitap yazan, ancak yazar olmayan bir hanım efendidir. üslubu rezalet. hiçbir edebilik yok. farkındayım yerine "ayrımsamak, ayrımına varmak" kullanmakla cümleleri saçma sapan şekilde devirmekle edebiyatçı olunmadığının en güzel kanıtıdır bu kadın. kafasında mükemmelleştirdiği kadın karakterlerdir kitaplarının baş kahramanları. ancak ipek ongun'un pek faziletli serra'sı gibi ileri derece kezban karakterlerdir bunlar. konular desen hepsi aynı. bu kezban kadın karakterin aşk hayatını ve aşk hayatından ziyade kezbanlaştırdığı ancak adına gurur, asalet denmesinin istendiği anlatır. kendince uyuşturucu, organ nakli gibi konulara değinmek istemiştir ancak kadının içinde yatan ileri derece bir kezban yatıyor işte, olmuyor efendim olmuyor!
he kitaplar akıcı mıdır akıcıdır... bir günde bitirebilirsn 400 sayfalık kitabını. neden? çok güzel olduğundan mı? hayır. dizi izliyor gibi olursunuz o yüzden çok yormaz, okunur biter. ayrıca her cümlenin sonuna olur olmaz ünlem koyması, noktalı virgülü ve virgülü saçma sapan yerlere yerleştirmesi midemi bulandırıyor.