sylvia plath

hepimizin sırça fanus'udur.

mesela bu cümleyi yazdım ya. düşündüm bayağı, başka ne yazsam diye. onu nasıl en iyi ifade edebilirim diye. olmadı.

o böyle, çok güzel. o böyle çok büyük. biraz derin düşünsem hayal gücümde bile çıt kırılıyor. uzak duruyorum kendisinden, o zaman da terk ediyor.

değişik. değişik olduğu kadar da biz, bizden biri.

o'nun içindeki bir sesin haykırışıdır mesela:

çirkin değilim ben. hatta güzelim.
geri verir ayna bir kadını, biçimsizleştirmeden.
giysilerimi geri veriyor hemşireler, bir kimlikle birlikte.
doğalmış böyle bir şeyin olması, öyle diyorlar.
benim yaşamımda da, başkalarınınkinde de.
beşte birim ben, öyle bir şey. umutsuz değilim.
bir istatistik kadar güzelim. işte rujum.