bugün
- 19 temmuz 2026 ispanya arjantin maçı54
- lionel messi12
- ispanya18
- 2026 dünya kupası23
- arjantin17
- ilk torun olmak2
- futbol13
- bir kızın poposunu tokatlayarak cezalandırmak6
- dünya18
- messi'ye bir teselli ballon d or'u verilsin7
- 19 temmuz 2026 dünya kupası finali14
- türkiyede güzel içecek satılmaması3
- resim hocaları5
- ispanya arjantin maçı kaç kaç biter7
- 17 temmuz 2026 bahis operasyonu gözaltıları37
- sözlükle olan anlaşmayı fesh ediyorum4
- uyudunuz mu arkadaşlar3
- le cola'nın 67 tl olması5
- muşlettin amca bey birader bey3
- kahveye naber lan avradını siktiklerim diye girmek4
- rulette kazanma yolu2
- şehir kurma oyunları5
- marc cucurella5
- bir kız tecavüze uğrarken onu izleyen tanrı11
- acile gidip acil sevgili arıyorum demek3
- kemal kılıçdaroğlu7
- açık büfe olduğu halde tabağı doldurmamak9
- uludağ sözlük diriltme operasyonu6
- donald trump6
- bugün sağlığın için ne yaptın13
- sapık7
- ben geldim ayağa kalkın3
- 50 tl ile rolling yapmak2
- 2026 dünya kupası şampiyonu ispanya3
- bilgisayardan anlıyorum hareketleri7
- gocu nerede8
- allah varsa beni milli yapsın7
- abd'nin iran'a girmesiyle olacak olan şeyler4
- birader yazarların birader bey yazarlar olmaları3
- haluk levent denince akla gelenler4
- haluk levent vs serdar ortaç6
- tefeciden borç almak4
- türklerin ileri olduğu konular21
- bir kadının en güzel bölgesi13
- arjantin milli futbol takımı6
- şaka maka muhalif platform kalmaması4
- ciguli kral3
- sözlük yazarlarının tatlıları4
- lisede hocaların herşeyi bilmesi3
- ispanya milli futbol takımı6
cümleten iyi geceler.
öncelikle seçim yasakları bittiğine göre şunu koyalım;
(img:#880372)
evet, ne demiştik?
(bkz: devlet bahçeli olduğu sürece mhp ye oy vermiyoruz)
bunu düşünen sadece ben değildim ve bunun da böyle olacağını 8 haziran 2015'ten beri biliyordum.
her neyse, başkası beni bağlamaz, her koyun kendi bacağından asılır.
ben 39 yaşındayım arkadaşlar.
bakmakla yükümlü olduğum bir ailem var. ben her şeyden önce onları düşünmek zorundayım.
orta halli bir ailenin çocuğuydum, yokluk, hiçlik görmedim.
babam yok annem yok. destekçim yok. şu hayatta sırtımı dayayacağım eşim ve çocuklarım dışında kimsem yok.
24 yaşında öksüz kaldım. cahildim, hayatımın başındaydım, iş dünyasında yalnız başımaydım.
şunu öğrendim.
güçlü olmalıydım.
hep güçlü kalmalıydım...
anayasa krizinde elimde avcumda ne varsa yarısını kaybettim. gittim bahçeli'ye oy verdim.
bugüne kadar 3 hilalden başka bir yere oy vermedim.
"ister kriz olsun, ister ülke batsın ben davamdan vazgeçmem" dedim.
oysa ben davamdan vazgeçmezken, geçim derdi olmayan, geleceğini düşünmek zorunda olduğu bir çocuğu olmayan bahçeli böyle düşünmüyormuş meğerse.
biz ona oy verdik, o hep kaybetti, ama gitmeyi aklından bile geçirmedi.
gün geldi bağ kur borcumdan dolayı çocuğuma ilaç alamadığım gün oldu.
alyanslarımızı sattırıp çocuklarımızı tedavi ettirdiğimiz günler yaşadık eşimle.
allah ondan razı olsun bir "of" bile demedi hiç.
ben de ona hiç yokluk göstermedim allahıma şükür.
her neyse.
başınızı ağrıtmak istemiyorum.
7 haziran sürecine gelelim.
7 haziran sürecinden 2 ay önce kesildi işlerimiz.
seçim süreci, ramazan ayı, ramazan bayramı, seçim sonrası hükümet kurulamaması, bahçeli'nin atar gider yapması derken, iş üretemedik.
hizmet verdiğimiz kuruluşlar yatırımları durdurdu.
beklediğim ve almış olduğum 2 tane büyük iş, sırf allahın belası siyaset yüzünden durduruldu.
ama ben duramazdım.
bakmakla yükümlü olduğum ailem ve 12 tane de maaş vermem gereken elemanım vardı.
her gün arabaların tekerleri dönmeliydi bir şekilde.
2 tane daire sattım, gittim 3 tane araba bozdurdum. ticaret yapanlar "mal bozdurmak" nedir iyi bilirler.
müşteri çekleri patladı ard arda.
ben bu haldeyken diğer ticaret erbapları, sanayiciler, kobiler ne haldeydi düşünmek dahi istemiyorum.
zira biz kriz ortamında bile iş üreten, para kazanabilen bir firmaydık.
benim çektiğim bu sıkıntıları tarihci76 panpam iyi bilir ve şahittir. birkaç kişi daha bilir o kadar.
işte ben bu ahval ve şerait altında dahi kimseyi mağdur etmedim, elemanlarımın maaşlarını takır takır ödedim, ailem çektiğim sıkıntıları bilmesin diye bursa'ya sokmadım, bütün yazı yazlıkta geçirdiler. ha bu arada yazlığı da bankaya ipotek verdim...
o evde yalnız kaldığım anlarda hep allaha dua ettim, ne olursa olsun azmimi kaybetmedim ve seçim hükümetinin kurulmasıyla birlikte herkes kan ağlarken 2 tane büyük iş alıp durumu düzelttim.
benim kaybedecek çok şeyim var.
bir ailem var, 2 çocuğum var.
kimse kusura bakmasın ama benim ailemin rızkıyla oynayacak, benim işimle, benim elemanlarımın rızkıyla oynayacak siyasi parti liderinin ta amına koyarım.
bu yıllardır içinde olduğum mhp'nin lideri olsa bile.
ben ekmeğime bakarım arkadaş, ben işime, aşıma bakarım. kimse kusura bakmasın.
şimdi hala bana sövmek isteyen varsa buyursun sövsün.
benim alnım açık, başım dik allaha şükür.
ülkemi ve partimi bu hale getirenler utansın.
burada beni eleştiren sözde mhp'lilerden hiçbiri benim kadar mhp'ye oy vermemiş, benim kadar mhp için çalışmamıştır.
geçmişte yazdıklarım bakın arşivli hala şurada duruyor;
(bkz: protest sanayici/#3711764)
bir tanesini dahi silmedim. yazdıklarımın arkasındayım.
akp'yi dün nasıl eleştirdiysem, yarın da aynı hataları yaptığında aynı şekilde eleştireceğimi beni tanıyanlar iyi bilir.
endişeye mahal yok.
biz hala türkçüyüz, hala mhp'liyiz, hala atatürkçüyüz.
ama bu memlekete hizmet edenin, bir çivi çakanın da son nefesimize kadar yanındayız.
sadakallahülazim...
öncelikle seçim yasakları bittiğine göre şunu koyalım;
(img:#880372)
evet, ne demiştik?
(bkz: devlet bahçeli olduğu sürece mhp ye oy vermiyoruz)
bunu düşünen sadece ben değildim ve bunun da böyle olacağını 8 haziran 2015'ten beri biliyordum.
her neyse, başkası beni bağlamaz, her koyun kendi bacağından asılır.
ben 39 yaşındayım arkadaşlar.
bakmakla yükümlü olduğum bir ailem var. ben her şeyden önce onları düşünmek zorundayım.
orta halli bir ailenin çocuğuydum, yokluk, hiçlik görmedim.
babam yok annem yok. destekçim yok. şu hayatta sırtımı dayayacağım eşim ve çocuklarım dışında kimsem yok.
24 yaşında öksüz kaldım. cahildim, hayatımın başındaydım, iş dünyasında yalnız başımaydım.
şunu öğrendim.
güçlü olmalıydım.
hep güçlü kalmalıydım...
anayasa krizinde elimde avcumda ne varsa yarısını kaybettim. gittim bahçeli'ye oy verdim.
bugüne kadar 3 hilalden başka bir yere oy vermedim.
"ister kriz olsun, ister ülke batsın ben davamdan vazgeçmem" dedim.
oysa ben davamdan vazgeçmezken, geçim derdi olmayan, geleceğini düşünmek zorunda olduğu bir çocuğu olmayan bahçeli böyle düşünmüyormuş meğerse.
biz ona oy verdik, o hep kaybetti, ama gitmeyi aklından bile geçirmedi.
gün geldi bağ kur borcumdan dolayı çocuğuma ilaç alamadığım gün oldu.
alyanslarımızı sattırıp çocuklarımızı tedavi ettirdiğimiz günler yaşadık eşimle.
allah ondan razı olsun bir "of" bile demedi hiç.
ben de ona hiç yokluk göstermedim allahıma şükür.
her neyse.
başınızı ağrıtmak istemiyorum.
7 haziran sürecine gelelim.
7 haziran sürecinden 2 ay önce kesildi işlerimiz.
seçim süreci, ramazan ayı, ramazan bayramı, seçim sonrası hükümet kurulamaması, bahçeli'nin atar gider yapması derken, iş üretemedik.
hizmet verdiğimiz kuruluşlar yatırımları durdurdu.
beklediğim ve almış olduğum 2 tane büyük iş, sırf allahın belası siyaset yüzünden durduruldu.
ama ben duramazdım.
bakmakla yükümlü olduğum ailem ve 12 tane de maaş vermem gereken elemanım vardı.
her gün arabaların tekerleri dönmeliydi bir şekilde.
2 tane daire sattım, gittim 3 tane araba bozdurdum. ticaret yapanlar "mal bozdurmak" nedir iyi bilirler.
müşteri çekleri patladı ard arda.
ben bu haldeyken diğer ticaret erbapları, sanayiciler, kobiler ne haldeydi düşünmek dahi istemiyorum.
zira biz kriz ortamında bile iş üreten, para kazanabilen bir firmaydık.
benim çektiğim bu sıkıntıları tarihci76 panpam iyi bilir ve şahittir. birkaç kişi daha bilir o kadar.
işte ben bu ahval ve şerait altında dahi kimseyi mağdur etmedim, elemanlarımın maaşlarını takır takır ödedim, ailem çektiğim sıkıntıları bilmesin diye bursa'ya sokmadım, bütün yazı yazlıkta geçirdiler. ha bu arada yazlığı da bankaya ipotek verdim...
o evde yalnız kaldığım anlarda hep allaha dua ettim, ne olursa olsun azmimi kaybetmedim ve seçim hükümetinin kurulmasıyla birlikte herkes kan ağlarken 2 tane büyük iş alıp durumu düzelttim.
benim kaybedecek çok şeyim var.
bir ailem var, 2 çocuğum var.
kimse kusura bakmasın ama benim ailemin rızkıyla oynayacak, benim işimle, benim elemanlarımın rızkıyla oynayacak siyasi parti liderinin ta amına koyarım.
bu yıllardır içinde olduğum mhp'nin lideri olsa bile.
ben ekmeğime bakarım arkadaş, ben işime, aşıma bakarım. kimse kusura bakmasın.
şimdi hala bana sövmek isteyen varsa buyursun sövsün.
benim alnım açık, başım dik allaha şükür.
ülkemi ve partimi bu hale getirenler utansın.
burada beni eleştiren sözde mhp'lilerden hiçbiri benim kadar mhp'ye oy vermemiş, benim kadar mhp için çalışmamıştır.
geçmişte yazdıklarım bakın arşivli hala şurada duruyor;
(bkz: protest sanayici/#3711764)
bir tanesini dahi silmedim. yazdıklarımın arkasındayım.
akp'yi dün nasıl eleştirdiysem, yarın da aynı hataları yaptığında aynı şekilde eleştireceğimi beni tanıyanlar iyi bilir.
endişeye mahal yok.
biz hala türkçüyüz, hala mhp'liyiz, hala atatürkçüyüz.
ama bu memlekete hizmet edenin, bir çivi çakanın da son nefesimize kadar yanındayız.
sadakallahülazim...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar