patron yakmak

proletarya devriminin gerçekleştiği o kutlu günde türlü çeşit kutlamalar yapılacak elbette. işte bu nümayiş esnasında delibozuk gibi defalarca üstünden atlanacak, kıyısına çöküp şarap içilecek, çok içenin, bulduğu kafayı öne doğru sarsarak içine içine bööğğeeerrrkkk diye kusabileceği, kısacası kullanım alanı çook geniş bir ateş gereksinimi hasıl olacak muhakkak. (zira yılların devrimcisiyim, ateşsiz devrim kutlamalarına çocuğumu bile göndermem.. ta .mına koyayım lan ben ateş yakmadan yapılan kutlamanın.. ateş, kutlamanın can damarı, defansın bel kemiğidir olm!)
ulan şimdi hazır devrimi de yapmışsın, çalı çırpı peşine mi düşeceksin bu saatten sonra, yak bir patron da şenlensin şu deli gönlümüz, aydınlansın şanlı yolumuz!
önce bir iki hoplar zıplar ama yığılıp kalır sonunda. yığılana kadar beklemezsen üstünden atlamak için, havada çarpışma kaçınılmazdır, uyarmadı deme, durduk yere g.tü ateşe verme..

tanım: işvereni ateşe vermek, etek ucundan tutuşturmak suretiyle götünü başını silkeleye silkeleye debelenmesini/depinmesini sağlamak. bugünlerde suç.

edit: ha bir de, evde denemeyin.. dencırıs ki hem de nasıl!