bugün
- 5 eylül 2026 fenerbahçe beşiktaş maçı39
- enayimiknatisii36
- ne yazarsanız yazın anında gerçeğe dönüşseydi8
- aziz yıldırım11
- yarın kpssye girecek yazarlar7
- dansöz izleme keyfi5
- online listesinden manita beğenmek7
- amerikada hasidik yahudi avı başlaması6
- insan olmaya ceyrek kala26
- kendin hakkında gereksiz bir bilgi bırak6
- serhat kılıç13
- geceye bir söz bırak8
- bik bik dondurma yapsın da görelim6
- elleri güzel erkek nasıl oluyor sorunsalı13
- kerem aktürkoğlu8
- güneş kremimi yenilemem lazım diyen erkek12
- fusya semsiyeli yabanci8
- evde dondurma yapmak5
- ismail kartal8
- sözlük yazarlarının salatalıkları21
- anın görüntüsü24
- 9 eylül 2026 sporting lizbon galatasaray maçı7
- hangi renksiniz17
- 10 eylül 2026 fenerbahçe roma maçı5
- açık oylayan yazar ne demek istiyor13
- limonlu dondurma4
- 05 09 2026 silvermist'e ciğer ısmarlamam14
- tolga sarıtaş2
- flat white3
- fenerbahçe nin liverpool ile karşılaşacak olması4
- sözlükteki fenerbahçeliler6
- sözlük kızlarındaki libido yüksekliği4
- milan skriniar5
- özledim mesajına verilecek cevaplar13
- geleneksel ciğer ısrmarlama şenlikleri9
- ragnarın memeleri5
- seri eksici6
- 5 eylül 2026 fenerbahçe'ye döşenen boru5
- uzak durulası insan modelleri2
- israil olmasa orta doğu nasıl olurdu21
- beşiktaş8
- ioçk'nın mavi boncuğu toptan alması4
- sözlükteki şer çetesi12
- herkese mavi boncuk dağıtan kız4
- çingene2
- s'i l v'e r m'i s t29
- evde ölü bulunmak4
- yapay gerizekalılık3
- geceye hayattan öğrendiğin bir tavsiye bırak2
- konuşursam yer yerinden oynar2
şu 2 aydır içinde bulunduğum durumun ta kendisi.
üniversiteyi bitireli 1 sene oldu ve ardından bir firmada çalışmaya başladım. kendime göre bazı sebepler ve planlardan sonra da işten ayrıldım ve haziran ayı biterken işsizler sınıfına ben de katıldım.
ilk zamanlar tadı hoş geliyordu, sabahın köründe uyanmak yok,kahvaltıyı saat 11-12 gibi yapma duygusunu yaşamak var, annenin sana kahvaltı hazırlaması,sabahlara kadar pc başında olup geç uyanmalar vs. derken artık iş arama zamanı gelmişti.
fazla uzatmayı düşünmüyorum bu kısmı. iş aramak ve işsiz kalmak duygusunu düşmanımın yaşamasını bile istemem. hala işsizim ve artık insanların "hala iş bulamadın mı?" sorularına maruz kalmak canımı sıkmak bir yana bir halta yaramadığımı hissetmeye başladım.
hadi millete "sana ne benim işimden paramı sen mi yiyeceksin amk ?" diye cevap veririm. ama anne ve babaya artık bir şeyler diyememek en can sıkıcı olanı işte.
bu süreç içerisinde yaşadıklarım gerçekleri göz önüne serdiği için neyin ne olduğunu da görmüş oldum aslında.
bir sürü okul okuduktan sonra bir sürü iş yaptıktan sonra işsiz kalmak , herkese yardım ettikten sonra yardım görememek , aksine herkesin hala sizde kalan son kırıntıları bile aç köpekler gibi sömürmeye çalışması , en ihtiyacınız olduğu anda herkesin birden dağılması , telefonunuzun sadece bankalar tarafından aranır olması , ödemelerinizin de ek bir yük olarak üzerinizde olması , ne kadar çabalasanız da elinizde ne kadar bilgi beceri olsa da en vasıfsız bir birey kadar bile değerinizin olmadığını düşünmeye başlamanız , her başvurduğunuz kişiden ve kişilerden sürekli yapıcı değilde bozucu etkileşimlerle ayrılmanız sizi daha da boğucu ve yaşama isteğini elden alırcasına bir ruh haline sokar.
hayatta işe yaramaz biri olarak görüldüğünü hissetmek şöyle de bir duruma sokuyor ayrıca. beyin her daim çözüm bulmakla meşgul olduğundan , yalnızlık ve işe yaramama duygusunun verdiği baskı ile sürekli kendi kabuğuma çekiliyor ve hiç bir güzelliğin önemi olmadığını düşünmeme sebep oluyor. bütün güzellikler sırayla bu zaman da denk geliyor ama ben istemeden de olsa elimin tersiyle itiyorum yada avuçlarımın içinden kayıp gidişini izliyorum.
umarım daha fazla güzellikler kaçırmadan bu duygudan ve sıkıntılardan kurtulurum sözlük.
üniversiteyi bitireli 1 sene oldu ve ardından bir firmada çalışmaya başladım. kendime göre bazı sebepler ve planlardan sonra da işten ayrıldım ve haziran ayı biterken işsizler sınıfına ben de katıldım.
ilk zamanlar tadı hoş geliyordu, sabahın köründe uyanmak yok,kahvaltıyı saat 11-12 gibi yapma duygusunu yaşamak var, annenin sana kahvaltı hazırlaması,sabahlara kadar pc başında olup geç uyanmalar vs. derken artık iş arama zamanı gelmişti.
fazla uzatmayı düşünmüyorum bu kısmı. iş aramak ve işsiz kalmak duygusunu düşmanımın yaşamasını bile istemem. hala işsizim ve artık insanların "hala iş bulamadın mı?" sorularına maruz kalmak canımı sıkmak bir yana bir halta yaramadığımı hissetmeye başladım.
hadi millete "sana ne benim işimden paramı sen mi yiyeceksin amk ?" diye cevap veririm. ama anne ve babaya artık bir şeyler diyememek en can sıkıcı olanı işte.
bu süreç içerisinde yaşadıklarım gerçekleri göz önüne serdiği için neyin ne olduğunu da görmüş oldum aslında.
bir sürü okul okuduktan sonra bir sürü iş yaptıktan sonra işsiz kalmak , herkese yardım ettikten sonra yardım görememek , aksine herkesin hala sizde kalan son kırıntıları bile aç köpekler gibi sömürmeye çalışması , en ihtiyacınız olduğu anda herkesin birden dağılması , telefonunuzun sadece bankalar tarafından aranır olması , ödemelerinizin de ek bir yük olarak üzerinizde olması , ne kadar çabalasanız da elinizde ne kadar bilgi beceri olsa da en vasıfsız bir birey kadar bile değerinizin olmadığını düşünmeye başlamanız , her başvurduğunuz kişiden ve kişilerden sürekli yapıcı değilde bozucu etkileşimlerle ayrılmanız sizi daha da boğucu ve yaşama isteğini elden alırcasına bir ruh haline sokar.
hayatta işe yaramaz biri olarak görüldüğünü hissetmek şöyle de bir duruma sokuyor ayrıca. beyin her daim çözüm bulmakla meşgul olduğundan , yalnızlık ve işe yaramama duygusunun verdiği baskı ile sürekli kendi kabuğuma çekiliyor ve hiç bir güzelliğin önemi olmadığını düşünmeme sebep oluyor. bütün güzellikler sırayla bu zaman da denk geliyor ama ben istemeden de olsa elimin tersiyle itiyorum yada avuçlarımın içinden kayıp gidişini izliyorum.
umarım daha fazla güzellikler kaçırmadan bu duygudan ve sıkıntılardan kurtulurum sözlük.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar