iş hayatı

lanet olsun ki iş hayatına atıldığım şu kısacık 1.5 yılda başıma gelmeyen zorluk kalmadı. ben bir de öğrenciyim mezun olmuş olsam yine gam yemeyeceğim. ilk aylar grubum tarafından dışlandım ve uzun süre yalnız kaldım. bunun yanında tamamen kötü niyetinden yaptığını düşündüğüm mentorum bana çok yoğunum diyerek hiç iş vermedi benimle ilgilenmedi vs. 3 ayın sonunda müdürümle konuştum havada asılı kalan bir konuşmaydı ana fikri olmayan. 6. ayın sonunda ufak tefek işler alıyordum ancak bu işsizlik durumu benim ciddi psikolojimi bozdu oradan nefret ettim. zaman ilerledi. ben de kendi grubumdan iş alamadığım için almanyadaki grubun müdürüne mail attım ondan olumlu geri dönüş alınca mecbur biraz iş verilmeye başlandı ve gerçekten üstün performans gösterdiğimi düşünüyorum normal çalışanların işlerini yapıyorum stajyer kimliğimle. neyse grup arkadaşlarımla da aram düzeldi beni kabul ettiler çok sevdiler mezun olduğumda kadroya girmemi istiyorlar. yine de istediğim iş yoğunluğuna sahip değilim. yetebileceğime inanıyorum ancak stajyerim diye zorlamak istemedim insanları daha fazla.

uzun süredir her şey yolundayken bugün ne olsa beğenirsiniz? benimle aynı dönem mezun olacak birini daha almış mal müdür benim gibi. bu ne demek? 1 kişilik kadro var hadi kapışın iyi olanı alacağım demek. gerizekalı müdür ben sana kendimi yeterince kanıtladım almanlar da benden memnun sen ne diye böyle bir iş yaptın aklım almıyor. günüm zehir oldu.

tanım: şanssızsanız bok gibi olan hayat.