allah

vardır. net. bu kusursuz dengenin mutlak bir sahibi olmalıdır da zaten. yok efendim kendiliğinden olmuş da, yıldız tozuymuş da, evrimmiş de. evrim zaten var, orası ayrı bir konu.

başta dedim ya vardır diye. yok denmesinin sebebi, yine yarattığı canlıların kendi amcıklığından başka bir şey değildir.

bu sabah evden çıktım işe gideceğim, kapının önünde dolmuş bekliyorum. cami cemaati dağılıyor bir yandan, az evvel camiden çıkan bir dayı, kaldırımın kenarındaki çöpten rızkını yemeye çalışan kediye tekme attı. işte böyle amcıklar yüzünden, varlığı yokluğu tartışılmaktadır. çünkü samimi değilsiniz ibneler.

allah, güzel, sevgi dolu bir şeydir. görmek isteyene. ama yukarıda bahsettiğim dayı ve onun gibiler ne diyor? allah yakar, allah taş eder. neden? allah yakıcı bir madde mi? sevgiyle değil korku ile öğretirsen yok da derler, küfür de ederler.

farkındaysan dinden hiç bahsetmedim bile. sebebini sen zaten biliyorsun. sadece bir yaratıcı var. allah. tanrı. rab. ne dersen de. bu evrenin ve düzenin mutlak bir hakimi var. o dilemedikçe, sen dileyemezsin.