bugün

galatasaray

özellikle yeni nesil bir kısım taraftarında bir şımarıklık, bir çiğlik olan kulüptür. bu doğru.

ancak kar kış, yağmur çamur demeden seyrantepe gibi garip ötesi bir yerde sırf devlet havasını atsın diye stada haldır haldır yürüyen insanlara iyi gün taraftarı demek doğru değil.

son şampiyonluk herkesten önce taraftarının payı var bir kere, bunu söylemek lazım.

onun dışında tabi ki yersiz eleştiriler, yıpratmalar olmasın eyvallah ama büyük başın derdi de büyük olur derler. birtakım eleştirinin taraftarla falan alakası yok, böyle kulüplerde olur bunlar.

mesela beşiktaş da büyük takım olarak görülür ama kaç senedir şampiyon olmuyor, taraftarı da unutmuştur. kimse çıkıp hayırdır diyor mu? siktirin gidin diyor mu? demiyor.

öyle olunca da 20 yılda 3 defa şampiyon olup, 2.yıldızda kalıyorsun. bu kulüp kimliğiyle alakalı bir şey. adam baştan söylemiş sevinmek için sevmedim diye.

bu adamın antreman sahası basacak hali yok.

ama galatasaray'da işler böyle yürümez, yürüyemez. çünkü çıta belli bir yere çıkmıştır bir kere. artık ordan dönemezsin. dönersen bitişe gider.

fenerbahçe'de de durum keza aynı şekilde.

bu tepkiler zaten bence bir şey de değil. geçen seneki şampiyonluk kazanılmasa şu an bütün yönetime patates sıçırtırlardı. 2 tweet atıyor şimdi altı üstü millet.

e boğazından kesip takıma harcayan adamın da o kadar artisliği olur.
© copyright 2005 - 2026