insan olmak

birçoğumuzun unuttuğu değer kabul edemediği gerçek. bir türlü kabul edemiyoruz ya da göremiyoruz , göremiyorsunuz.

bir saat önce bir mekana gittim , ufak bir rakı yanına da şöyle güzel bir pirzola söyledim. evet ramazan ayı ve saygısızım her ne boksa. neyse tek takılırken yanıma ufak bir çocuk geldi ve elinde sakız , mendil o tarz şeyler işte. dilenci yani bildiğin. ön masadaki lavuklar bir taşşak geçti çocukla anlatamam size. hani yılların geyiği vardır ya onu yaptılar , onlardan bizden zengin abi... ulan çocuk 6 yaşında , onu dilendirmeye gönderen şudur budur da o çocuk bilinçsiz yani. önümdeki yemeğe baktı içim bir tuhaf oldu insan olduğum aklıma geldi. neyse oturttum karşıma yemek söyledim ona da. onunla dertleştik , o yaşta bir çocuktan bunları duyacağımı hiç tahmin etmezdim. sonra tekrardan insanlığımı sorguladım.

teferruatlar bende , ben aldım dersimi ve insanlığımı. sonuç olarak almanlar yenildiği için bizde yenildik. saygılar çocuklar.