borderline kişilik bozukluğu

internette, sözlüklerde kısa bir tur attığınızda bu rahatsızlığı yaşan kişilerin açık açık kuduz köpekmualemesi gördüğünü söyleyebilirim. Uzaklaşın, yaklaşmayın, gördüğünüz anda uzaklaşın... Biraz abartırsak gördüğünüz yerde sıkın kafasına bile diyecekler. insanların hayatını mahvettikleri söylenir, iğrenç varlıklar olduğu en sevdiği arkadaşları tek tek bırakır gider. giderken de yaralarlar sözleriyle. Uzaktan çok allı pullu mükemmel yanına gelince canavar çıkar içinden. Aslında gariban birşey yapmaz ya neyse. Onun kafasında yaşadıkları, hissettikleri, katlandıkları o kadar büyüktür ki... Düşünün siz bir borderline'dan kaçarak kendinizi kurtardığınızı düşünürsünüz ama o kendinden kaçamaz. intihar eder, beceremez, defalarca dener. Kendi ailesinin bile kaçtığını görür, hayatta en çok korktuğu terk edilmişlik hissi içinde yuvarlanıp durur. Siz belki kendinizi kurtarırsınız geride, için için yanan ayaklı bir cenaze bırakırsınız. Şımarıklık, küstahlık, kendini beğenmişlik, umursamamazlık olarak gördüğünüz çoğu şeyi o istemeden, kontrolsüzce yapıyordur. Tedavi görmeye başlayan bir borderline sevgi ve sabır ile yaklaşılması gerek bence. uzman değilim ama yeterince uzun zamandır uğraşıyorum bununla. Bir borderline'ın kendini kabullenmesi çok zorudur. Hastalığı kabullenip, tedavi olmak. iyi olmak istiyorsa, asla değişemezsin sen pissin, lanetlisin, çok kötüsün denmemeli. Normal bir insana dendiğinde bile moral bozan bu laflar, bize kim bilir neler yapar neler...