slaven bilic

bazen bazı ayrılışlar acıtır,

işte bilic'in ayrılışı da bir Beşiktaş aşığı olarak beni acıttı,

her şeyden önce adamdı, bunu kimse tartışamaz, belki bazen maç anında bizleri kızdıran kararlar verdi, hamleler yaptı ama sadece o anın kızgınlığı olarak kaldı, çünkü adamdı, bunu sonuna kadar hissettirdi, belki dünyanın en kariyerli hocası değil henüz, belki bir teknik direktör olarak, onun da zamana ihtiyacı vardı, belki takımı şampiyon yapamadı, ama adamdı ulan adamdı, bu yüzden, işte tam bu yüzden Beşiktaş'a çok yakışmıştı, bir beşiktaş'lının işte bu benim hocam diye göstereceği kadar adamdı.

güle güle adam, yolun açık, bahtın geniş olsun, nedense içimden bir his bir zaman yollarımızın yine mutlaka kesişeceğini söylüyor, Beşiktaş taraftarı çok adamı bu kadar yürekten sevmez, sevemez, sana olan içten gelen bu sevgi, bil ki nereye gidersen git peşini bırakmaz,

beşiktaş'lı sevince böyle sever, adamın hasını seçer, adam gibi sever.