sylvia plath

hayatının herhangi bir döneminde şair/yazar olmak istemiş hatun kişilerinin idolü olmuş şaire. bunda şiirlerinden ziyade sürdüğü yaşamın ve intiharının etkisi olduğunu düşünüyorum.

babasıyla sürekli sorunlar yaşamış, aralarındaki iletişimsizlik kendisini intihara sürüklemiştir. baba imgesini de şiirlerinde sıklıkla görürüz zaten. eşi ted hughesle yaşadığı problemler derken zaten manik depresif teşhisi konmuş plath, hayatına çocukları evdeyken mutfaktaki fırına kafasını sokarak son vermiştir. şu da 1950lerde geçirdiği ruhsal çöküntüden önce son güncesi:

“Bir öykü oku: Düşün. Yapabilirsin. Dahası, yapmalısın, uyku sırasında sürekli kaçmamalısın – ayrıntıları unutmamalısın – sorunları umursamazlık etmemelisin – kendinle dünya arasında ve bütün parlak zekalı neşeli kızlar arasında duvar çekmemelisin – : lütfen düşün – kurtul bundan. inan, sınırlı benliğinden daha yüce yararlı bir güce: Tanrım, tanrım, tanrım: Neredesin? Seni istiyorum, ihtiyacım var: Sana ve sevgiye ve insanlığa inanmaya. Böyle kaçmamalısın. Düşünmelisin.”

ayrıca şu dizeleri blogumun en görünür köşesindedir:

The blood jet is poetry,
There is no stopping it.
You hand me two children, two roses.