cahit zarifoğlu

kendisini sahiplenmeye kalkan günümüzün sözde islamcıları tarafından adına davasına leke düşürülen güzel insan.
''Arınma adlı makalesi vardır okuduktan sonra fikir dünyasına attığı tohumların yeşermediğini fikriyatın sahiplenmeye kalkan bir kısımın yabani ot olduğunu anlıyoruz. günümüzde sözde islamcılık güden kesimlerde gayriahlaki gayri islami olayların sıradan yapılabilir davranışlara indirildiğini görüyoruz.
kendisi bu makalesinde haksızlık yaptığımız kişiler olabilir mi diye yakınırken göz göre göre haksızlık yapmaktan iftira atmaktan yafta yapıştırmaktan çekinmeyen sözde taraftarları var.

geçmişin islamcı aydınları gerçekten hira mağrasının çocukları davalarının adamı. bugünün islamcı olarak kendini lanse edenleri ise atina'nın çocukları gibiler. cemil meriç'i zarifoğlunu pakdili fethi gemuhluoğlu'nu okuduğunuzda bu farklılığı çok iyi anlıyorsunuz.

yakındığı korkuttuğu o makalesi

''kendimizi düzenin bir ahlak haline getirdiği siyasi mücadelenin atmosferinden ne kadar uzak tutmuş olursak olalım o yine de bize bulaşmış olabilir.

hele seçim zamanlarında bu tehlike daha da büyük.

acaba sadece islam'ın buyrukları doğrultusunda kalmaya dikkat ederken yanıldığımız haksızlık ettiğimiz tavizkar davrandığımız korkaklık ettiğimiz yada tecavüzkar olduğumuz haller olmamış mıdır?

oturalım ve düşünelim.
gürültüden dış etkenlerden heyecanlardan kurtularak bütün uzuvlarımızın sükunet bulmasını bekleyerek tıpkı bir ibadete hazırlanır gibi salim bir kafa be diri bir vicdanla düşünmeye çalışalım.

acaba haksızlık ettik mi? acaba bir müslümana yakışmayacak şekilde geriledik korkaklık gösterdik ve sindik mi ?

müslümanız. bunlardan korunmuş olmamız beklenir ve umulur.
velevki heyecanlı günlerin ateşi içinde bilerek bilmeyerek yanlış adımlar atmış olalım. başkaları hakkında duyduğumuz ve doğruluğundan emin olmadığımız bir şeyi adam sırf başka partinden diye başkalarına iletmekte ihtiyasızca acele etmiş olalım.
siyasi tercih bakımından karşımızda diye gaflet içinde diye herhangi birini doğruluğundan emin olmadığımız bir noksanı ile suçlamış olalım.

velevki hududlarını düzenin çizdiği bir arenada parti mücadelesini islami gayemize bir araç telakki ederken yalnız allah rızasını gözetirken zaman zaman gaflete düşüp nefisimizin doyumu içinde çalışmış olalım.

düşünelim enine boyuna ve derinlemesine?

nefsimizi acımadan sığaya çekelim.sığaya çekilmeden sığaya çekelim.
kendi hatalarımızı bulmakta pişmanlıkta geç kalmayalım hatalardan hazer eylemenin rahmetinden yararlanalım ve tevbe edelim ve arınalım.

bizzat kendi şahsımız üzerinde bu tür bir kontrol tesis edemezsek yirminci yüzyılın insanoğlunu tanrısından uzaklaştıran genel etkisi altında büsbütün savunmasız kalırız. işte gaflet dediğimiz hal!

nuri pakdil edebiyat dergisi'nin ekim 1979 sayısında '' daha da vahimi insanlarda gittikçe daha da belirginleşen kişiliksizlik sürülüşmek'' diyor ve ilave ediyor '' kişiliksizliği yaygınlaştırmak gibi bir işlevi de oldu yirminci yüzyılın. çünkü insanoğlu en çok bu yüzyılda aşağılandı savunmasız bırakıldı''

komünizme ve kapitalizme inanan insanlardan meydana getirdiği topluluk ancak bir sürüdür. ama müslümanlardan meydana gelen topluluğun adı cemaattır ümmettir. bu vasfımızı kaybetmemek hususunda azami dikkat bizzat kendi şahsımız üzerinde murakabe maddeperest çağın dünyanın her tarafına ulaşmı etkilerinden uzak kalmamız için tek yoldur. buna özellikle düşmanın silahını düşmana karşı kullandığımız zamanlarda azami şekilde dikkat etmek gerekiyor''.