iltifat kapitalizmin bir oyunudur

+ ooo façan yansın karrrşiim gömlek jilet gibi olmuş.
+ aaayyy harikaaa görünüyorsun. etek sana çok yakışmış. nereden aldın?
+ sen de iyi kas yaptın haa valla bravo. hangi protein tozu lan bu?
+ saçlarına yaptırdığın brezilya fönü seni çok açmış tatlımm. hangi kuaföre gidiyorsun?

bu gibi klişe örneklerin sayısı arttırılabilir ama neticesinde bütün örneklerin sonu aynı yere çıkacaktır: toplumsal onaylanma/beğenilme.

bilirsiniz ki insan toplumsal onaylanma ve beğenilme hususlarına önem veren bir canlıdır. bu toplumsal onaylanmanın göstergelerinden biri de kanımca iltifatlardır. kişi aldığı her iltifat sonrasında iltifat aldığı davranışını tekrar etmek isteyecektir. mesela kişi, aldığı her yeni kıyafetten sonra iltifat alıyorsa yeni kıyafet almaya devam edecektir. bir kıyafeti üzerimizde ilk kez görenlerin sayısı azaldıkça o kıyafet bize yakışsa dahi artık iltifat toplamayacaktır ve bu durum da kişiyi her daim yeni kıyafetler almaya sürükleyecektir.

birbirimize iltifat etmeyelim demiyorum ama iltifatlarımız daha anlamlı ve daha az maddesel olabilir. birisi çok güzel bir düşünce ortaya atar bu konudaki beğenimizi dile getiririz, birisi iyi şiir yazıyordur onu takdir ederiz ama birisinin üzerindeki yeni bir kıyafeti beğenmek nedir yahu?

insanların "iltifat satın almasına" neden olduğumuz her yeni gün daha da artıyor tüketim çılgınlığı. bu durum karşısındaki manevi derinliğimiz ise daha da boka batıyor.