ahmet enes

şimdi çocuklugumla kıyaslayınca umudumu farkettim ki çokca azalmış,

kalbim bu yalancı dunyanın ve de insanınlarının yalan tavırlarına çoktan alışmış

belki ben de onun parçası oldum

gidilen yoldan dönemez oldum

taşların altına elimi koyamaz oldum,

ya da umutlar yeşermişti ama gözlerim körelmişti bu yüzden onları da seçemez oldum....

ah kalbim sus artık sus başıma bela açtın aklım bana yetmezken onu da yaktın....