bugün
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek11
- kale3112'yi evlendirmek5
- sözlük kızlarının kıskanç birer kezo olması9
- bran kalesi4
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı4
- gora7
- simko33
- recep tayyip erdoğan'a ufak bir uyarı6
- terea5
- fon mağduru yazarlar7
- askim dur sacim aciyor ya4
- saddam hüseyin5
- sidney prescott3
- asgari ücretle çalışıp iphone aldım3
- lise tuvaletinde su içmiş insan3
- daha çok sağcı mısınız solcu mu2
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması8
- akpde temizlik haftası14
- kalpsiz bir serseri3
- annem babama hizmet etsin diye aldım ağzı kokuyor3
- günde kaç adet mineralli su içilmeli9
- mustafa kemal'in askeriyiz den rahatsız olan solcu2
- covid 19 laboratuvarda üretildi2
- fatma betül sayan kaya'nın avukat savunması11
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması2
- askerde verilen etli yemek2
- yeşilçam filmi yayınlayan kanallar2
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı18
- bizans pilici6
- ahmet hakan coşkun6
- 29 yaşında olup evi arabası olmamak2
- bugün ne yiyeceksiniz8
- wwe smackdown güreşçisi tyler reks'in son hali2
- köftesi lastik gibi ya10
- gelmiş geçmiş en iyi rap şarkısı7
- tavuk eti2
- motorsikletçi yavşaklığı23
- ilişki için çabalamayı bırakmak6
- meryem uzerli4
- fon tatsızlığı15
- nah fotoğrafı atan ılık4
- memurlar işe siyasi görüşlerine göre mi alınıyor7
- tüm insanlara iyilik3
- okulda zorunlu törenler3
- rüyada babanın öldüğünü görmek3
- çok sevinçli günlerin gelecek olması4
- son dakika söz alıp susmak bilmeyen it4
- pasif erkekler daima kaybedecekler7
- istanbul ve ankara da sağanak alarmı2
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri16
iflas etmiş bır hayatın bılançosu.
Necipin isteğini yerine getirecektim. Onunla buluştuk. Ama olmadı, olmadıistememe rağmen onun olamadım. Daha doğrusu beceriksizliği yüzünden hem hayatım mahvoldu hem de Necipi kaybettim.
O gün günlerden Pazardı. Bindiğimiz taksinin penceresinden giren rüzgar saçlarımı dağıtıyordu. Gecekonduların bolca bulunduğu Zeytinburnu;nda bir evin önünde durdu araba. Nasıl bir evdi, merdiven çıktık mı çıkmadık mı hatırlamıyorum. Girdiğimiz odanın duvarları dergilerden kesilip yapıştırılmış açık saçık resimlerle doluydu. Onları görünce utandım, başımı öteki tarafa çevirdim ama orası da aynıydı. Başımı nereye çevirsem aynı resimler karşıma çıkıyordu. Bir ara utanmayı bir kenara atarak bu resimleri incelemeye başladım. O:
-Bu oda bir seks albümüdür. Bak burada seksolojinin her türlüsünü görebilirsin. ilginç pozisyonlar görmek istiyorsan bu tarafa bakmalısın. Bunları bulmak için çok uğraşmadım. Hepsi yurt dışından gelen dergilerden kesilmiştir. Almanyada amcamın oğlu var, istediğim zaman hemen gönderiyor. Nasıl beğendin mi?
-Bilmem.
itiraf etmek gerekirse bir an önce ne olacaksa olmasını istiyordum. Necip bir şişe iyi şarabı mutfaktan alıp getirdi. Yanına biraz fıstık ve leblebi de koydu. Kadehleri birbiri ardına yuvarlarken içmem için bana da ısrar ediyordu. Derken şişeler birken iki, ikiyken üç oldu ve dördüncü şişe de bitti. Fitil gibi sarhoştu. Ellerimi, yüzümü, ayaklarımı öpüyor, bir yandan da üzerindekileri çıkarıyordu. Sapıkça şeyler söylüyor, kendisine ayak uydurmamı istiyordu. Her dediğini yaptım, ama öylesine kendinden habersizdi ki oracığa sızıp kaldı.
Kendine gelmesi için üç-dört saat geçti. Gözlerini açtığında :
-Sibel, artık benimsin değil mi?En kısa zamanda seninle evleneceğiz, göreceksin seni senden daha çok seveceğim.
O günden sonra Necip, beni ihfal ettiğini zannederek günlerce aramadı. Umudumu yitirdim, yemeden içmeden kesildim. Yapılan bu hakareti hazmedemiyordum. On beş gün sonra tesadüfen yolda karşıma çıkıverdi. Yüzüne ondan nefret ettiğimi haykırarak oradan kaçtım. En ufak bir tepki vermedi. Ne bir söz söyledi ne de peşimden koştu;
iki gün işe gitmedim. Kimseyi görecek durumda değildim. Patron eve haber yollayıp işe gelmemi yoksa gelmediğim günleri haftalığımdan keseceğini söylemiş. Mecburen gittim.
Kenan;ın kollarına düştüğüm günü ise lanetle anıyorum. Tatminsizlik içindeydim, biraz da Necipe inat doyum arıyordum. Bu şartlarda karşıma kim çıkarsa çıksın onun olacaktım. Şans galiba Kenan;dan yanaydı
Kim ne derse desin Kenan, gene de Necip e göre namuslu bir insanmış. Üstelik o da beni sevdiğini söylüyordu. Hamile kaldığımı öğrendiği zaman derhal evlenmemiz için ailesini devreye soktu.
Buna rağmen Kenana karşı hiçbir şey hissetmediğimi biliyorum. Bir anlık duygu beni benden aldı. Karnımdaki çocuğu da sevemedim. Sanki bu çocuk benim canım kanım değilmiş de muzur bir tümörmüş gibi geliyor.
Bundan sonra yazacak bir şeyim olacağını da zannetmiyorum. Bu yarım kalmış defter de bir gün benim tarafımdan yada başka birisi tarafından okunur mu, onu da bilemiyorum.
Elveda Sibel, elveda güzel günlerim, elveda anılarım, elveda Nec
Her şey bitti artık. Ben Kenan Mantarın karısı Sibel Mantar, karnımda taşıdığım çocuğumun babasıyla, ama gerçek babasıyla evlendim. Bir kaç gün önce hamile karnımla giydiğim o bembeyaz gelinliğin bile bana yakışmadığını ve oradaki insanların riya dolu, alay dolu bakışlarını hiç unutamıyorum.
Çok da komik bir halim vardı, çünkü neredeyse çocuğum yürüyerek düğünüme gelecekti.
Kocamustafapaşada mavi boyalı, tek katlı bir evim var artık. Bundan böyle evimin hanımı olacak, çocuk üstüne çocuk doğuracak, onları büyütmekle ve tiksindiğim şu adama hizmet etmekle ömrümü geçirecektim. Şimdi bir alın yazısı olduğuna ve ne yaparsan yap bunun değişmeyeceğine inanmaya başladım. *
Necipin isteğini yerine getirecektim. Onunla buluştuk. Ama olmadı, olmadıistememe rağmen onun olamadım. Daha doğrusu beceriksizliği yüzünden hem hayatım mahvoldu hem de Necipi kaybettim.
O gün günlerden Pazardı. Bindiğimiz taksinin penceresinden giren rüzgar saçlarımı dağıtıyordu. Gecekonduların bolca bulunduğu Zeytinburnu;nda bir evin önünde durdu araba. Nasıl bir evdi, merdiven çıktık mı çıkmadık mı hatırlamıyorum. Girdiğimiz odanın duvarları dergilerden kesilip yapıştırılmış açık saçık resimlerle doluydu. Onları görünce utandım, başımı öteki tarafa çevirdim ama orası da aynıydı. Başımı nereye çevirsem aynı resimler karşıma çıkıyordu. Bir ara utanmayı bir kenara atarak bu resimleri incelemeye başladım. O:
-Bu oda bir seks albümüdür. Bak burada seksolojinin her türlüsünü görebilirsin. ilginç pozisyonlar görmek istiyorsan bu tarafa bakmalısın. Bunları bulmak için çok uğraşmadım. Hepsi yurt dışından gelen dergilerden kesilmiştir. Almanyada amcamın oğlu var, istediğim zaman hemen gönderiyor. Nasıl beğendin mi?
-Bilmem.
itiraf etmek gerekirse bir an önce ne olacaksa olmasını istiyordum. Necip bir şişe iyi şarabı mutfaktan alıp getirdi. Yanına biraz fıstık ve leblebi de koydu. Kadehleri birbiri ardına yuvarlarken içmem için bana da ısrar ediyordu. Derken şişeler birken iki, ikiyken üç oldu ve dördüncü şişe de bitti. Fitil gibi sarhoştu. Ellerimi, yüzümü, ayaklarımı öpüyor, bir yandan da üzerindekileri çıkarıyordu. Sapıkça şeyler söylüyor, kendisine ayak uydurmamı istiyordu. Her dediğini yaptım, ama öylesine kendinden habersizdi ki oracığa sızıp kaldı.
Kendine gelmesi için üç-dört saat geçti. Gözlerini açtığında :
-Sibel, artık benimsin değil mi?En kısa zamanda seninle evleneceğiz, göreceksin seni senden daha çok seveceğim.
O günden sonra Necip, beni ihfal ettiğini zannederek günlerce aramadı. Umudumu yitirdim, yemeden içmeden kesildim. Yapılan bu hakareti hazmedemiyordum. On beş gün sonra tesadüfen yolda karşıma çıkıverdi. Yüzüne ondan nefret ettiğimi haykırarak oradan kaçtım. En ufak bir tepki vermedi. Ne bir söz söyledi ne de peşimden koştu;
iki gün işe gitmedim. Kimseyi görecek durumda değildim. Patron eve haber yollayıp işe gelmemi yoksa gelmediğim günleri haftalığımdan keseceğini söylemiş. Mecburen gittim.
Kenan;ın kollarına düştüğüm günü ise lanetle anıyorum. Tatminsizlik içindeydim, biraz da Necipe inat doyum arıyordum. Bu şartlarda karşıma kim çıkarsa çıksın onun olacaktım. Şans galiba Kenan;dan yanaydı
Kim ne derse desin Kenan, gene de Necip e göre namuslu bir insanmış. Üstelik o da beni sevdiğini söylüyordu. Hamile kaldığımı öğrendiği zaman derhal evlenmemiz için ailesini devreye soktu.
Buna rağmen Kenana karşı hiçbir şey hissetmediğimi biliyorum. Bir anlık duygu beni benden aldı. Karnımdaki çocuğu da sevemedim. Sanki bu çocuk benim canım kanım değilmiş de muzur bir tümörmüş gibi geliyor.
Bundan sonra yazacak bir şeyim olacağını da zannetmiyorum. Bu yarım kalmış defter de bir gün benim tarafımdan yada başka birisi tarafından okunur mu, onu da bilemiyorum.
Elveda Sibel, elveda güzel günlerim, elveda anılarım, elveda Nec
Her şey bitti artık. Ben Kenan Mantarın karısı Sibel Mantar, karnımda taşıdığım çocuğumun babasıyla, ama gerçek babasıyla evlendim. Bir kaç gün önce hamile karnımla giydiğim o bembeyaz gelinliğin bile bana yakışmadığını ve oradaki insanların riya dolu, alay dolu bakışlarını hiç unutamıyorum.
Çok da komik bir halim vardı, çünkü neredeyse çocuğum yürüyerek düğünüme gelecekti.
Kocamustafapaşada mavi boyalı, tek katlı bir evim var artık. Bundan böyle evimin hanımı olacak, çocuk üstüne çocuk doğuracak, onları büyütmekle ve tiksindiğim şu adama hizmet etmekle ömrümü geçirecektim. Şimdi bir alın yazısı olduğuna ve ne yaparsan yap bunun değişmeyeceğine inanmaya başladım. *
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com