korku

nazım hikmet ran şiiri.

bize türkülerimizi söyletmiyorlar robeson
kartal kanatlı kanaryam
inci dişli zenci kardeşim
türkülerimizi söyletmiyorlar bize.

korkuyorlar robeson
şafaktan korkuyorlar
görmekten, duymaktan, dokunmaktan korkuyorlar
yağmurda çırılçıplak yıkanır gibi ağlamaktan
sımsıkı bir ayvayı dişler gibi gülmekten korkuyorlar
sevmekten korkuyorlar, bizim ferhad gibi sevmekten
(sizin de bir ferhadınız vardır, elbet robeson, adı ne?)
tohumdan ve topraktan korkuyorlar
akan sudan ve hatırlamaktan korkuyorlar
ne iskonto, ne komisyon, ne vade isteyen bir dost eli
sıcak bir kuş gibi gelip konmamış ki avuçlarının içine
ümitten korkuyorlar robeson, ümitten korkuyorlar, ümitten.
korkuyorlar, kartal kanatlı kanaryam
türkülerimizden korkuyorlar robeson.

[ekim 1949]