vedik

Vedik Çağ (M.Ö. 1500 - 800), Antik Hindu metinleri olarak bilinen Vedaların meydana getirildiği çağdır. Dört kutsal kitaptan oluşan Vedalar, Hinduizmin tarihsel kaynakları olarak kabul görmektedir. Vedik Çağ, Aryan işgalcilerin M.Ö. 1500'lerde Hindistan'a gelmeleri ile başlar. Bunlar Orta Asya kökenli göçebe halklardı. Nitekim "Aryan" kelimesi esas olarak "asil" anlamına gelmektedir.

Aryan göçünün somut tarihsel kanıtları bulunmamaktadır. Buna karşılık, Veda metinlerinin en eskisi olan Rigveda metinlerinde Aryanlara göndermeler yapılır. Metinlerde Aryanlardan, hayatları atları ve sığır sürüleri etrafında geçen kabile halkları olarak bahsedilmektedir. Aryanlar antik Hindu metinlerinin dili olan Sanskritçenin eski bir formunu kullanmışlardır. Bu dil, aralarında modern Hindistan'ın resmi dili olan Hintçenin de bulunduğu çok sayıda modern dile kaynaklık etmiştir.

Aryanların gelişini izleyen yüzyıllarda Kuzey Hindistan adım adım Aryanlaştırılmıştır. Açık tenli Aryanlar,başlarda Hindistan'ın koyu tenli yerleşimcileri ile herhangi bir biçimde karışmayı reddetmişlerdir. Toplumu dört gruba ayırarak, katı bir sosyal hiyerarşi kurmuşlardır. Brahmanlar (rahipler ya da bilginler), Kshatriyalar (askerler), Vaişyalar (Çiftçiler ve tüccarlar) ve Şudralar (hizmetçiler). Bu bölünme Hindu kast sisteminin temelini oluşturmaktadır.

Vedik inanç formlarının modern Hinduizmin köklerini teşkil ettiğine inanılmaktadır. Temel ilahları Indra, Agni (Kurbanlık Ateş) ve Suyra'dır. (Güneş) Metinlerde Vişnu gibi kimi önemli Hindu ilahlarına ise çok az önem verilir. Hatta Şiva gibi ilahlara hiç atıf yapılmaz. Kurban törenleri Vedik ibadetinde merkezi bir role sahiptir. Özellikle sanrı (halüsinasyon) görülmesine sebep olan Soma içkisinin tanrılara sunumu yaygın bir dini ritüeldir. Geç Vedik Dönemde, Hindistan'ın fethedilmiş halkının inançları Veda gelenekleri ile harmanlanarak Hinduizmin ilk biçimleri ortaya çıkarılmıştır. (Bir nefeste Dünya Tarihi, Emma Marriot)