ataevler

1995 yılında asfalt yolu dahi olmayan mahalle.

Taşındığımız 1995 yılında altıparmak'tan sonra oldukça sessiz gelen, sitede oturmanın keyfine o ilk dönemlerde kesinlikle varamadığınız, yolu çamur, sitenin içi çamur, etraftaki tarlalarında hala ekim yapılan mahalleydi.

ilk yılımızda sitenin daha çevre düzenlemesi yapılmamıştı. Sitenin içi topraktı yani ilk yağmurda olduğu haliyle çamur. Ondan sonraki her sene deneme yanılma yoluyla kaldırım taşına dönüştü. Sanırım site sakinlerinden para toplamak amacıyla ilk beton döküldü site içine sonraki sene asfalt en sonunda da kaldırım taşı...

Keza mahallenin yolları da aynı şekilde toprak/çamur idi. Sitemize daha yakın olan Karamehmet ilkögretim Okulu henüz açılmadığı için uzaktaki Ahmet Uyar ilköğretim okuluna servis ile giderdik. Servis kullanma amacımız okulun uzak olması değildi(yürüyerek 10 dakika sürer en fazla). Yolların çamur olmasından dolayı okula yürüme imkanınız yoktu çünkü daha sonraları birkaç kez servis gelmemesi ile yürüyerek gittiğimiz okula alınmama tehdidiyle karşılaşmıştık. Tabi ayağında kalıp halinde bir çamurla okulu kirletmemize izin vermemeleri mantıklı.

Dediğim gibi altıparmaktan sonra sessiz gelmişti burası hatta yolları tarlaları ile mahalleden çok köye de benzetebilirim. Ataevler pek çok alışkanlığımızı da değiştirdi. Mesela aynı sokakta oturanlardan takım oluşturarak yapılan maçlar aynı sitede oturanlardan oluşturulan takımların maçlarına, mahalle kavgaları site kavgalarına dönüştü. Asfalt dar bir sokakta top oynamaya çalışırken burada geniş tarlalarda rahat rahat maç yapabilecek alanlar bulduk. Tarlalara dalıp ağaçlardan meyveler toplamak ya da tadını hiç beğenmememize rağmen günebakan koparıp çekirdek yemek bir diğer zevkimizdi.

Yanlış hatırlamıyorsam doğalgazın da ilk geldiği mahalleydi. Kombili bir evde tüm odaların aynı sıcaklıkta olması bile o dönem için bulunmaz bir lüks gibi gelirdi.

Bakkalı dahi yoktu o dönem. Sitenin karşısında ufak bir kulübede limitli ürünler satılırdı.

Ne kadar olumsuzlukları da olsa o dönem ataevler'de yaşamak ayrı zevkliydi. Şimdi baktığımda her yerin betonlaşmaya başladığını görmek yavaş yavaş çocukluk anılarımızı da yok ediyor. 90ların çocukları için söylenen geçiş dönemi çocukları ve son sokakta oynayan nesil olarak sokakta oynamanın tüm zevkini sonuna kadar bize yaşattı ataevler.