interstellar

dün akşam izleyip hala daha etkisinden çıkamadığım nolan filmi.

kendinizi, uzay, zaman ve boyut kavramları açısından insanoğlunun henüz hazır olmadığı bir kurgunun içinde buluyorsunuz.
bir an olsun sıradan bir insan olarak filmde geçen serüveni yaşadığınızı hayal etmek bile nefes kesici.

filmin uzunluğundan yakınanları hayretle okuyorum. şu kadarını söyleyebilirim bi 3saat daha sürse, hayal gücümün üstüne kattıkça katan bu filmi nefes almadan izlerim.

--spoiler--
düşünsenize zamanın farklı aktığı bir gezegene inip 45 dakika geçiriyorsunuz geri döndüğünüzde dünya zamanına göre 23 yıl geçmiş. bunlar henüz ulaşamadığımız mesafeler ama teoride doğruluğu kabul edilmiş ve bir gün insanlığın yaşayacağı şeyler. sırf böyle bir şeyin gerçekleşme ihtimalini yaşamak bile heyecan verici.
--spoiler--

özetle efektler abartısız ve sizi uzaya götürecek kadar gerçekçi, müzikler muhteşem, bilim ve kurgu ikilisi aşk yaşamış, nolan'ın hayal gücünü yaşattığı muhteşem bir film. tek eleştiri matt damon olmasaymış daha iyiymiş.

imax gösterimini tekrar izleyeceğim kesin.