ev arkadaşı

biri vardır ki kardeşten ötedir benim için. sabahın köründe ders çalış diye uyandıran ,uyanmayınca götüyle ittirerek yere düşüren, ders çalış diye bilgisayarımın şifresini değiştiren bana avakadolu kahvaltılar hazırlayan
her şeyiyle kabul edilen ve sizi her şeyinizle kabul eden
kışın camın önünde saatlerce sohbet ettiğiniz, hastalanınca ondan daha çok acı çektiğiniz, yeni keşfettiğiniz bir şeyde ilk onu aradığınız biri.insan bu hisleri bir tek evladına karşı duyabilir sanırım.
kısacası çok özlenendir şimdilerde görüntülü konuşarak idare ediyoruz ve o bile dünyanın en mutlu insanı olmama yetiyor.
özleniyorsun küçük kevaşe.