ev arkadaşı

şu anda sabır sınamasına maruz kalmamı sağlayan kişidir. sıçtığımın karısının babası gelmişti dün, gitmişler markete bir ton alışveriş yapmışlar. 10 paket çorba, 10 paket makarna, diş macunu, bilmem kaçar kilo meyve bir ton şey daha. lan dedim adama bak paraya kıymış bizi düşünüyor ne güzel. sonra elimi gelir giderleri yazdığımız deftere attım baktım 173 lira market alışverişi var. kafamdan aşağıya kaynar sular boşaldı, doldu, tekrar boşaldı. o an spagettileri götüme mi soksam, defteri alıp arkadaşımın götüne mi soksam karar veremedim. ayın 22'si lan. ayın 1'ine kalmış 1 hafta. ben de gidip toplu alışveriş yapmayı bilirdim parasını ben ödeyeceksem. insan giderken haber verir eksik gedik sorar bari bana da giren çıkan varsa. ben ailemde böyle bir şey görmemiş insan olarak şu an napsam bilemedim. bizimkiler çocukların ceplerinden para çıkmasın diye bir ton alışveriş yapar, üzerine o an gelmiş faturalar varsa onları da öder giderler. var mı lan böyle bir psikoloji? bundan sonra 1 liraya çekirdek alınca onu bile o deftere yazmazsam en adi orospu çocuğuyum.