mertvye dushi

yazarı olan gogol'un okurla konuştuğu, iletişimde bulunduğu ve belki de kendi türlerinden bu sıradışı özelliği nedeniyle ayrı tutulması gereken okunası bir roman. yazar romanın bazı bölümlerinde olayları durdurup, olay örgüsüne dışarıdan katılıyor ve kendi hayatı, hayalleri, ideolojisi hakkında okuru bilgilendirmekten geri durmuyor. mesela, bir yerde, çocukluğunun geçtiği mahalleyi - ki bu mahalle romanın geçtiği mekanlardan biri değildir - ahşap evleri ile, insanları ile en ince ayrıntısına kadar tasvir ediyor ve olayların geçtiği kasabalara, nahiyelere veya köylere ne kadar da çok benzediğinden bahsediyor. bu ilginç anlatım yönteminin haricinde rus halkının karakteristik özelliklerini, toprak sahiplerinin ve işçilerinin huylarını, dönemin yönetim şeklini ve devlet memurlarının tavırlarını okura hoş bir üslupla anlatması da romanın takdire şayan taraflarından birkaçı.