hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları

her fakir çocuk gibi bende yazları çalışırdım. okul tatile girmişti ben acaba babam bana ne iş bulacak diye bekliyordum ki, babam yeni iş teklifini yaptı. simit satacaktım!

e iyiydi, en azından asabi ustalar ve dayak yoktu bu sefer.
neyse şimdi hatırlamıyorum ama babam bana 10 lira verdi (10 lirayı atıyorum) 10 lira ile 20 simit alacak ve onları satacaktım.
sabahın erken saatinde simit fırınından 20 simidi aldım ve öğle olana kadar 10 unu satmıştım.
cebimde de 10 lira param vardı?
küçüğüm ne bileyim ben, babamın verdiği para çıktı ya kalan 10 simidi benden daha garip olan çoluk çocuğa bedavadan dağıttım.
akşam olmadan eve geldim, babam sordu

-sattın mı oğlum tüm simitleri?
-sattım baba
-aferin benim oğluma, şimdi sana simit al diye verdiğim 10 lirayı ver bakim

çıkardım verdim

-şimdi yarın 20 simidi almak için sende olan 10 lira nerede?

öyle baka kaldım,

-ne 10 lirası? verdim ya işte sana?
-salak oğlum benim, yarın nasıl simit alacaksın?
-e senin verdiğin 10 lira ile?

siktir git lan dedi yarı kızgın yarı gülerek

-senden bir bok olmaz

hee olmadı harbiden amına koyim.

fırk...