i saw the devil

SANATTA ahlak ve estetik esastır. süfli duygular ve kötü ruhlardan sadır olan, kötü eylemlerin tehşir edilmesi konusunda modern dünyada herhangi bir sansür mekanizması, dini veya hukuki kriter yok. dolayısıyla sanat isminin dokunulmazlık zırhı altında insan ırkının karanlık köşelerinde iblisin aklına gelmeyecek fikirler kamera önüne dökülebiliyor. seküler bir bakışla olaya yaklaşacak olsak bile cinsellik, şiddet, insanlık onuruna aykırı davranışların gösterilmesinin sanatsal bir yöntemi,usulü ve entelektüel bir fayda sağlaması beklenir. aksi taktirde izlenen şey en hafif zararla boşa harcanmış biz zaman ve kire bulanmış bir zihin olur. şeytanı gördüm kötü bir film. ne bir kaygısı var ne de kaygısı olmayan kaliteli vizyon filmleri gibi entelektüel bir ışıltısı var. her türlü mantık kurallarını alt üst ederek, maksimumu şaşırtma ve iğrendirme yolunu seçerek ucuz bir sansasyon yaratmak istemiş. lakin onu da becerememiş.