çay

sevilmemesi mümkün olmayan içecektir şöyle ki 'çayı sevmem' diyen arkadaşlarım üzerinde yaptığım deneylerde doğru demlenmiş iyi çayın bardaklarca içildiğine şahit olmuşluğum vardır. karadeniz'in 1.kalite çokca süzgeçten geçirilmiş çayı porselen demliğe konulur -çelik veya cam değil en doğrusu porselen demliktir- önce soğuk suyla çay hafif yıkanıp süzülür ki tozu gitsin sonra kısık ateşde altındaki suyun iyice kaynaması beklenir yavaş yavaş tek noktadan değil döndürerek kaynayan su demliğe dökülür sonra çaydanlığa yine soğuk su eklenir - tabii çayı ilk yıkadığınız su bile çeşme suyu olmamalı kaynak suyu kaliteli su olmalı- ve yine kısık ateşde 15 dk. kadar çay iyice çekip çiğ kokusu geçene rengini alana kadar demlenmeli bardağın 3te 1i oranı iyidir dem için ama kişinin koyu ya da açık içmesine göre zevkine göre dem konularak sunulmalı, ince ağızlı cam bardak çay keyfinizi arttıracaktır. bunun yanısıra işlem görmemiş sadece kurutulmuş çay yapraklarını demleyerek yeşil çay yapabilirsiniz yeşil çayı uzaklarda aramaya gerek yok karadeniz çayı fabrikaya gidip işlem görmedikce bildiğiniz yeşil çay zaten... çayların içine mandalina, portakal kabukları atıp tatlandırabilirsiniz biri değilse öteki ama mutlaka ağzınıza layık bir çay vardır önyargılı olmadan bunu böyle biliniz, misal sahilde güneşin altında bol buzlu şeftali aromalı soğuk çay keyfini de mi istemezsiniz vardır azizim vardır ben vasiyetine 'mezarıma çay dökün' yazdıracak kadar çay sevdiğimden değil sadece hem bildiğimden diyorum -karadenizde çay kırmışlığım vardır evet toplamak değil çay kırmak denir oralarda genelde narin ellerim su topladı kabardı ama karadeniz inadıyla bitirdim pes etmedim binbir emekle elde edilen çay için saygı ve sevgi rica ediyorum poşetlerde içilenler çay değil gerçek çay paketlenirken artan tozudur pisliğidir onlara çay demeyiniz içmeyiniz içirmeyiniz demlik temizlemeyeceğim diye çöp içenlerden olmayınız gerçek çay keyfi demlik temizlemeye değer-