aşk

en güzeli platonik olanıdır. kendi yumruk kadar kalbine o'na olan aşkını sığdırırsın. bazen o'nun neresini seviyorum diye kendi kendine sorarsın ve merak edip o'nun bi resmine bakarsın. ve o'na bi daha aşık olursun. bu böyle devam ettikçe o'nu yükselttikçe yükseltirsin ama bu gidişler bu aşkı bitirir. o'nu öyle yükseltirsinki gerçek o ile kafandaki o farklı insanlar olmaya başlar. ve sonunda gerçek o'nun gerçek olmadığını düşünmeye başlarsın. ve bu platonik aşk imkânsız aşka dönüşür. bu durumda kişi hemen kendini toparlamalı ve aklından bütün duygularını silmelidir. kendini resetleyip hayatına tekrar başlamalıdır.
not: maalesef tecrübeyle sabittir. belkide bu olay yüzünden 4 senedir kimseye aşık olamıyorum.