ateistvaiz

zamanında bir yazı yazmıştım, yazarın durumunu ve yaşadığı kavram kargaşasını düşününce cuk oturan.

başlık: balkan türklerini kurtaran kişinin bir kürt olması.

"ilginç bir ironidir. seksenli yıllarda bulgar hükümetinin asimilasyon siyesetlerinden, anadilde konuşmayı geçtim türk ismi bile konulmasını yasaklamasından ve gördükleri işkencelerden kurtaran kişi malatyalı bir kürt olan turgut özaldır.

bir çoğu da alevidir ayrıca. yani aynı yıllarda kendi ülkelerinde de etnik kökenine bakılmaksızın sırf mezheplerinden dolayı alevi kesim çatır çatır kesiliyor, türlü işkencelere maruz bırakılıyordu. gariptir ki bu insanların bir kısmı bugünün en büyük faşistlerinden olmuştur. "türkün türkten başka dostu yoktur." gibi düsturların arkasına sığınıp elinin uzandığı herkese hayatı zindan etmektedir.

diyeceğim o ki herkes herkese dost olabilir, yeter ki içinde biraz insanlık olsun. sen, ben insan olamadıktan sonra değil aynı milletten aynı anneden babadan bile doğmuş olsak birbirimize en büyük kötülüğü yine bizler yaparız."

sonuna kadar destekliyorum seni dostum, umarım sen ve senin gibiler çekip gider, biz de biraz kafa dinleriz. o destek verdiğin ülkücülerin senin mezhebine mensup insanlara neler yaptığını bir aç oku. babandan dinlediğin kadar masum değil insanlarımız.