baba

Bizimkisi iyi niyetlidir ama baya eski kafalidir. Ergenlikte psikolojimi sikmek ve egosunu tatmin etmek icin herseyi yapmis ve de basarili da olmustur. Universite sinavindan sonra is bulamazsin diyerek "muhendislik" bolumlerini yazdirmamis, benden 2 sene sonra muhendisligi kazanan kardesimi surekli takdir etmis, beni ise sirf ogretmenlik okudugum icin hor gormus,kiyaslama yapmis ve de hayattan sogutmustur. Hala da muhendislik mesleginin yaninda ogretmenleri hor gordugunu dusunmekteyim. Maddi yonden destek olmustur, hakkini yemem, ama akranlarim babalari ile arkadas gibi olurken, kendisi bana hicbir sekilde destek olmamis. Sirf kendisi gibi muhendis olamadim diye beni itin gotune sokmustur. Baskalarina karsi sevecen ve yardimsever olan sorumluluk sahibi bu adam, bana karsi her zaman mesafeli,otoriter olmustur. Babamla ilgili bir tane iyi anim yok. Benim yaptigim hicbir seyi desteklemedi ve hicbir zaman arkamda durmadi. Okulda ogretmen sebebsiz yere doverdi.camide hoca doverdi. Beni kesinlikle savunmaz, hocalari takdir ederdi. Yasitlarim cocukkken berberde sacini amerikan trasi yaptirabilirken, ben berbere girdigim anda midem bulanmaya baslardi. Cunku bizimki acemi erler gibi benim sacimi 3 numaraya vurdururdu. Benim su anda icine kapanik,mutsuz ve de cocuklugunu yasayamamis olmamin sebebi babamdir. 30 yasinda hala babami gordugum zaman cekiniyorum.korkuyorum. acaba bu sefer neye kulp bulacak diye? Beni hicbir zaman sevmedigini, fazlalik olarak gordugunu dusunuyorum. Su hayatta hicbir zaman beni takdir etmedi. Hicbir zaman arkamda durmadi. Bu kadar seye ragmen kendisini sevmiyorum diyemem. Kendisine karsi hicbir duygu hissedemiyorum.kendisi hicbir zaman benim tercihlerime saygi duymadi. Beni kendi istedigi gibi sekillendirmek istedi. Kismen de basarili oldu. Ama benim psikolojimi sikti atti. Onun yuzunden mutsuz bir insanim, ama buna ragmen kendisine karsi olumlu ya da olumsuz hicbir sey hissedemiyorum. Cunku hayatimin amina koydu. Kendisinden maddi anlamda bir sey beklemiyordum. Sadece beni sevmesini istiyordum. Sevgiye ac buyudum. Buna ragmen benden kucuk kardesim babamdan her turlu faydalanmasina ragmen en cok sevilen her zaman o oldu. Benim bekledigim sey sadece sevgi idi. Babamdan aldigim tek ozellik, yakinimdaki insanlara guvenememem ve sevgi gosterememem. Bir cocugum olursa nasil buyutulmeyecegini bana gosteren kisidir babam.