ben bu yazıyı abime yazdım

sen harbi adamsın. hayatımda sahip olduğum en iyi şeylerden birisin. benle beraber 2 cansın. zamanında senle pek anlaşamasakda yaşlarımız ilerledikçe arkadaş gibi olduk. benden tavsiye aldığın zamanlarda götüm kalkmıyodu değil. hep destekledin beni. sen yaparsın dedin. sen benim kardeşimsin sen iyisine layiksin dedin. kendin dandik marka telefonlarla takılırken en iyilerini hep bana aldın. yaşadığım hayatın çoğu zaman iyi olması için çabaladın. üniversiteye başladığımda beni hergün arayıp sordun hemde hergün. sen adamsın adamın dibisin. bir çok kişi senle anlaşamadığımız kanaatinde. hatta akrabalar bile bu görüşü savunuyor. ne diyelim işte zındıklar. çoğu zaman babam destek olmadı bize. ne ablama ne sana ne bana. arkama dönüp baktığımda gördüğüm ilk kişi sendin. her zaman savundun beni. ben senin gölgende büyüdüm be abi. en ufak gelebilecek zararda beni geri çekip kendini öne attın. ulan erkek çocuğuyuz beraber içtik beraber gezdik beraber dolaştık. aramızdaki yaş farkına rağmen söylediklerime kulak astın. çalışıyosun ve biz senle uzun uzun zamanlar geçiremiyoruz. belki bir tatile bile gidemiyoruz beraber. bi deniz kenarında sabahlayıp bağıra çağıra şarkılar söyleyemiyoruz abi . yada bi yazlığımızda yok arabamızda. olsaydı belki sürmeyi sen öğretirdin bana. belki yazlığımız olsaydı babamdan anahtarları ben isterdim arabayı sen sürerdin beraber evden giderdik. beraber bir iş de kuramadık be abi. bana baktığın zamanlar gözlerinde hep bu benim kardeşim bu adam benim yaşayamadıklarımı yaşasın bu adam benim çektiğimi çekmesin bakışlarını görüyorum. zamanında bana dediğin '' seni ben adam ettim '' sözü hala kulaklarımda. o zaman çok büyük kavga etmiştik çok alınmıştım ve evden gitmiştim ama sonralardan çok düşündüm abi bu dediğini. cidden doğru söylemişsin. beni sen adam ettin. iyi ki varsın.