misafir çocuğunun yapacağı en büyük şerefsizlik

sene 1986. misafirlige gidilen evin, hukuk fakultesinde okuyan abisine sizi eglendirmesi gorevi verilir. Ergen abi turlu saklabanliklarla sizi eglemeye calisirken, siz can sikintisindan ne yapacaginizi bilemessiniz. zira yas 7 bile degildir ancak hiperaktivite tavan yapmistir. abi sonunda izlemeniz icin bir korku filmi koyar vhs vidyoya. (bkz: canavarin gozyaslari) kucuk malignin ilgisini cekmistir. yaklasik 1 saat sonra anne icerden seslenir. zira eve gitme vakti gelmistir. ancak film henuz bitmemistir. abiden filmin sonunu anlatmasi istenir.

abi: simdi iste bu canavar denen sey bakire kizlari bir bir avlayip yiyoya...
kucuk malign: hi? bakire? bakire ne demekki?
abi:.... oha.. bilmiyosun di mi? neyse bak... bakire.. simdi... aslinda..nasi desem...
kucuk malign: soyle yeaa... ne demek bakire?
abi:ya bosver simdi zaten gidiyosunuz..bak annen cagiriyo
kucuk malign:soyle bak yoksa annemlere sorarim.. soyleaaaa!!!!

o hizla salonun ortasinda vedalasan anne, baba, misafir teyze ve amcanin yanina kosmam ve bagirarak bakire ne demek babaaaa diye sormamla...

neyse ben gerisini hatirlamiyorum. sadece aklimda kalan abinin salona pesimden son surat kosusu ve ebeveynlerin yuzundeki saskin ifade... babamin beni kucagina attigi gibi evden bir hisimla uzaklasmamiz.