çizmelerimi çıkarayım mı sedye kirlenmesin

Yapmacık Soma duyarlılığınız bittiyse bi şey yazmak istiyorum:.
Ben o cümleyi sarfeden adama en ufak bi sempati dahi beslemiyorum. Taktir de etmiyorum davranışını.
Muhtemelen bir yığın borcun var, girmişsin yerin altına borç yüzünden. Bilmem kaç saat kalmışsın yerin altında. Arkadaşların ölüp ölüp ayağının ucuna düşmüş. Sen çıkmışsın büyük bir şans ile tekrar yer yüzüne ve dediğin ilk şey "ayakkabıları çıkarıyım mı" oluyor.
Lan desene "böyle memleketin anasını sikeyim", bağırsana "ananızın amına girsin çıkan her kömür" diye. "O patronun anasını sikeyim, yolladı hepimizi ölüme" desene...
Evet demesi gerekenler bunlar. Ama o iyice ezilip büzülerek "sedye kirlenmesin" demeyi seçti. Çünkü muhtemelen bizim o aşağılayarak baktığımız işe girebilmek için kimlerin önünde dil döktü, ne kadar şükretti.
Neyse, dünyada hiçbir hakkı devlet kendi eliyle vermiyor. insan uğraşmadan hakkına ulaşamaz. O kurtulan işçiler şu an evde hallerine şükretmekle meşguller. Ne zaman ki işçilerimiz bir yandan şükrederken diğer yandan patronlarına hesap sorabilecek; işte o zaman iş kazaları gün be gün azalacak; önlemler artacak.